Ŝramano

Ŝramanoj (sanskrite: ŝramana; palie samana) estis vagemaj predikantoj kaj asketoj de antikva Hindio, kiuj amase agadis ĉirkaŭ de la 6-a ĝis la 5-a jarcento a.K..

Oni nomis ilin ankaŭ vagantoj aŭ pilgrimuloj. En budhismaj tekstoj la esprimo ŝramana estas uzata en transprenita signifo por indiki budhisman monaĥon.