-ej-

Postafiksoj en Esperanto
Tipo	Oficialaj	Neoficialaj
Verbaj	-ant-, -int-, -ont- -at-, -it-, -ot-	-unt-, -ut-
Seksaj	-in-	-iĉ-
Aliaj	-aĉ-, -ad-, -aĵ-, -an-, -ar-, -ĉj-, -ebl-, -ec-, -eg-, -ej-, -em-, -end-, -er-, -estr-, -et-, -id-, -ig-, -iĝ-, -il-, -ind-, -ing-, -ism-, -ist-, -nj-, -obl-, -on-, -op-, -uj-, -ul-, -um-.	-ac-, -al- -ed-, -esk-, -ez- -i-, -ik-, -iv-, -iz- -ol-, -oz- -uk-, -un-,

La sufikso -ej- respektive finaĵo -ejo estas uzata por lokoj ĝenerale, ekzemple manĝejo kie oni manĝas, sed plej ofte ĉambro aŭ similaĵo kie oni manĝas.

Vorterklaso: sufikso
Statuso: oficiala, fare de Zamenhof en 1887.
Deveno: ?
Similaĵoj en aliaj lingvoj: En hispana ĉefe por homaj instalaĵoj por labori aŭ vendi iajn varojn oni uzas la sufikson -ería ekzemple zapatería, kie oni vendas aŭ aranĝas ŝuojn, nome ŝuejo, cervecería, kie oni vendas kaj trinkas bieron, nome bierejo ktp.
Nuna signifo kaj uzado:

Ekzemploj

• lernejo
• TTT-ejo

Vidu ankaŭ

• ejo

Eksteraj ligiloj

    Plena Manlibro de Esperanta Gramatiko (PMEG) pri la afikso -ej-