129 Antigono

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Antigono
asteroido
Oficiala nomo 129 Antigone
Aliaj nomoj A878 CA ; A907 BA
Historio
Malkovrinto Christian H. F. Peters
Dato de malkovro
Loko de malkovro
5-a de februaro 1873
Clinton
Orbitaj ecoj
Granda duonakso
- Periapsido
- Apoapsido
429,045 Gm (2,868 AU)
337,731 Gm (2,258 AU)
520,360 Gm (3,478 AU)
Discentreco 0,213
Meza anomaliangulo 110,610°
Klinangulo 12,218°
Periodo 1 774,045 tagoj (4,86 jaroj)
Meza cirkulrapido 17,39 km/s
Longitudo de
suprenira nodo
136,437°
Argum. de periapsido 108,207°
Naturaj satelitoj  ?
Fizikaj ecoj
Diametro 125,0 km
Maso
- Denso
- Surfaca falakcelo
- Liberiga rapido
2 × 1018 kg
~ 2 000 kg/m3 ?
0,0349 m/s²
0,0611 km/s
Rotacia periodo 0,2066 tago (4,957 horoj)
Atmosferaj kaj surfacaj ecoj
Surfaca temperaturo ~ 164 K
Geometria albedo 0,164
Observaj ecoj
Spektroklaso M
Videbla magnitudo
- Maksimuma

9,71
Absoluta magnitudo 7,07
v  d  r
Information icon.svg

129 Antigono estas granda kaj hela asteroido de la asteroida zono, kiun la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters malkovris la 5-an de februaro 1873, en la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio).

Ĝi ricevis la nomon de Antigona, filino de Edipo en la helena mitologio.

Ecoj[redakti | redakti fonton]

Radaraj observoj montras, ke ĝi komponiĝas el preskaŭ puraj fero kaj nikelo. Ĝi estas verŝajne ero de la kerno de frakasita diferenciĝinta korpo de grando komparebla kun tiu de 4 Vesto.

En 1979 la analizo de ĝia luma kurbo suspektigas la ĉeeston de satelito. Modelo de Antigono konstruita laŭ tiu hipotezo montras ke la asteroido havas regulan formon.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]