13 Egerio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Egerio
Asteroido
Oficiala nomo 13 Egeria
Historio
Malkovrinto Annibale de Gasparis
Dato de malkovro
Loko de malkovro
2-a de novembro 1850
Napolo
Orbitaj ecoj
Granda duonakso
- Periapsido
- Apoapsido
385,336 ×106 km (2,567 AU)
352,719 ×106 km (2,358 AU)
417,953 ×106 km (2,794 AU)
Discentreco 0,085
Meza anomaliangulo 339.787°
Klinangulo 16,54°
Periodo 1 509,977 t (4,13 j)
Meza cirkulrapido 18,56 km/s
Longitudo de
suprenira nodo
43,305°
Argum. de periapsido 81,401°
Fizikaj ecoj
Dimensioj
217 × 196 km
Maso
- Denso
- Surfaca falakcelo
- Liberiga rapido
1,63 ×1019 kg [1]
(3 460 ± 790) kg/m3[1]
~ 0,058 m/s2
~ 0,1098 km/s
Rotacia periodo 0,2935 t (7,045 h)
Atmosferaj kaj surfacaj ecoj
Surfaca temperaturo 174 K
Geometria albedo 0,083
Observaj ecoj
Spektroklaso G
Videbla magnitudo
- Minimuma
- Maksimuma

12,46
9,71
Absoluta magnitudo 6,74
v  d  r
Information icon.svg


13 Egerio estas tre granda asteroido de la asteroida zono, nenormale riĉa je akvo.

Malkovro[redakti | redakti fonton]

Egerio estis la tria asteroido malkovrita far de la itala astronomo Annibale de Gasparis, la 2-an de novembro 1850. Urbain Le Verrier donis al ĝi la nomon de la nimfo Egerio, amantino kaj konsilantino de la legenda romia reĝo Numo Pompilio.

Egerio estas la unua asteroido, kiu ne ricevis astronomian simbolon. (Anstataŭ oni uzis la ĉirkaŭitan numeron ⑬.) Pli malfrue oni desegnis la simbolon Ŝildo sed neniam uzis ĝin.

Ecoj[redakti | redakti fonton]

Determino de la formo de Egerio per kaŝado de steloj

Observoj de kaŝadoj de steloj la 8-an de januaro 1992 kaj la 22-an de januaro 2008 montris ke Egerio havas, vidita elde Tero, formon proksimume cirkla (217×196 km).

Spektraj observoj montris, ke ĝi entenas nekutiman kvanton da akvo[2], inter 10,5% kaj 11,5% en maso.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]