7939 Asphaug

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
7939 Asphaug
asteroido
Oficiala nomo 7939 Asphaug
Aliaj nomoj 1991 AP1 ; 1968 UW ;
1986 SK
Historio
Malkovrinto Eleanor Francis Helin
Dato de malkovro
Loko de malkovro
14-a de januaro 1991
Monto Palomar
Orbitaj ecoj
Granda duonakso
- Periapsido
- Apoapsido
353,289 Gm (2,362 AU)
277,737 Gm (1,856 AU)
428,841 Gm (2,867 AU)
Discentreco 0,214
Meza anomaliangulo 80,752°
Klinangulo 1,502°
Periodo 1325,579 tagoj (3,629 jaroj)
Meza cirkulrapido 19,37 km/s
Longitudo de
suprenira nodo
331,93118°
Argum. de periapsido 85,321°
Fizikaj ecoj
Observaj ecoj
Videbla magnitudo
Absoluta magnitudo 14,4
v  d  r
Information icon.svg

7939 Asphaug estas malbone konata asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de januaro 1991 de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).

Ĝi estis nomita en honoro de la norvega-usona planedologo Erik Ian Asphaug,[1] profesoro ĉe la Universitato de Kalifornio en Santa Cruz. Li estas pionero en la apliko de mekaniko pri fendadoj kaj fluidodinamiko al multnombraj problemoj pri planeda scienco. Uzante modelon farita per radaro de 4769 Kastaljo, li esploris kiel la efikoj de rapidega alfrapo dependas de la energio de la ĵetaĵo, de la ekvacio de stato de la materialo de la celtabulo kaj de ties interna aranĝo de fendoj kaj malplenaĵoj. Lia kalkuloj estis gravaj por kompreni la kolizian evoluon de la asteroidoj kaj por eviti la danĝeron pro kometoj kaj asteroidoj.

Notoj kaj referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Paĝo de Erik Asphaug, paĝaro de UC Santa Cruz (angle)

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Antaŭe: Listo de asteroidoj (7001 - 8000) Poste:
(7938) 1990 SL2 7939 Asphaug 7940 Erichmeyer