Aŭdo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Aŭdo estas la maniero, per kiu oni uzas la senson de siaj oreloj, por percepti sonojn. Kiam io faras sonon, vere ĝi faras ondojn de moviĝanta aerpremo. La aeraj molekuloj mem ne iras longe for, sed la ondoj iras de iu loko al alia, eble grandan distancon. La moviĝanta aero igas parton de la ena orelo moviĝi, kiel membrano de tamburo, kaj ties movoj estas konsciataj en la cerbo. Pli granda frekvenco de movado kreas pli altan sonon, kaj malpli granda frekvenco kreas pli malaltan.

Vidi ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Proverbo[redakti | redakti fonton]

Ekzistas pluraj proverboj pri aŭdado en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili[1]:

  • Citaĵo
    « Kiu aŭskultas, kie li ne devas, tiu aŭdas, kion li ne revas. »
  • Citaĵo
    « Parolanto semas, aŭdanto rikoltas. »
  • Citaĵo
    « Unu vido taŭgas pli ol dek aŭdoj. »

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Lernu