Adi Ŝankara

El Vikipedio

Serio de artikoloj pri Hinda filozofio

Ortodoksaj skoloj Njája Vaišéšika Sánkhja Jogo Karma Mimamsa Vedanta Advaita Viŝiŝtadvaita Dvaita

Neortodoksaj skoloj Ĉarvaka Ĝajnismo Budhismo Hinajano Mahajano Vaĝrajano Theravado Granda personecoj Antikvo Kapila Patanĝali Gótama Kanada Ĝaimini Vjása Markandéja Pánini Mezepoko Adi Ŝankara Ramanuĝa Madhva Nimbarka Vallabha Madhusūdana Namadéva Tukaram Tulsidas Kabir Vasugupta Ĉaitanja Novepoko Mohandas Karamchand Gandhi S. Radhakriŝnan Svami Vivékananda Ramana Maharŝi Ŝrí Aurobindó Svami Sivananda Ánanda Ĉómarasvami

Adi Shankara (Malajale: ആദി ശങ്കരന്‍, nagarie: आदि शङ्कर, IFA: [aːd̪i ɕaŋkara]); ankaŭ nomata Ādi Śaṅkarācārya kaj Śaṅkara Bhagavatpādācārya ("la instruanto ĉe la piedoj de Dio"), ĉ. 788 – 820 p.K. estis la unua filozofo, kiu kompilis la doktrinon de Advaita Vedanta, subskolo de Vedanto. Liaj instruoj estas bazitaj sur la unueco de la animo kaj Bramo, rigardante Dion (Bramon) kiel samtempe persona kaj sen atribuaĵoj. Iuj hinduoj rigardas lin kiel enkarniĝon de Ŝivao.

Ĉi tiu artikolo pri "Adi Ŝankara" ankoraŭ estas ĝermo. Vi povas helpi pluredakti ĝin post klako al la butono redaktu. Se jam ekzistas alilingva samtema artikolo pli disvolvita, traduku kaj aldonu el ĝi.