Ajnagrunda aŭtomobilo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
teren-axuto tra-akve

Ajnagrundaj aŭtomobiloj (ĵipo, ekstervojaj aŭtomobiloj) estas aŭtomobiloj por veturi sur malfacilaj grundoj, ekster vojo kun firma glata surfaco (ekz. asfaltabetona).

Ili havas la sekvajn karakterizaĵojn:

Ili estas uzataj ĉefe de soldatoj, ĉasistoj, en la agro- kaj forstokulturo kaj en motorsporto. Ili eĉ iĝas tre laŭmodaj ĉe la riĉaj etburĝoj, nur por la ŝajnigado. La terenaj aŭtoj estas parencaj al Sport-Utila Veturilo (angle Sports Utility Vehicle).

mezurnombroj[redakti | redakti fonton]

Por la terena veturkapablo ekzistas karakterizaj mezurnombroj:

  • akvoprofundo estas tiu akvoprofundo, kiu estas traveturebla je malrapida veturo.
  • suprenira kapablo (dekliveco)
  • grunda libereco (maksimuma alto de mallarĝaj obstakloj)
  • eskarpa angulo antaŭe kaj poste
  • rampla angulo

tipaj terenaj aŭtomobiloj[redakti | redakti fonton]

jure[redakti | redakti fonton]

En la Eŭropunia juro, terena veturilo estas difinita kiel motorveturilo de internacia klaso N (kun tuta maso de ĝis 2 t) aŭ M kaj kun sekvaj ekipaĵoj:

Krom tio ekzistas preskriboj pri grunda libereco kaj trapenda angulo.