Amalteo (luno)

El Vikipedio

Amalteo
Proprecoj de la orbito
Granda duonakso	181 366 km
Periapsido – Apoapsido	181 150 – 182 840 km
Discentreco	0,00319
Orbita inklinacio	0,374°
Sidera periodo	0,4981794 d
Meza cirkulrapido	26,57 km/s
Fizikaj proprecoj
Kategorio	Satelito de Jupitero
Ekvatora – Polusa diametro	250 × 146 × 128 km
Surfaco	90 800 km2
Maso	2,08×1018 kg
Meza Denso	0,857 g/cm3
Ekvatora falakcelo je surfaco	ekvatoron: 0,020 m/s2
Fuĝrapido	0,058 km/s
Rotacia periodo	sinkrona
Kliniteco de la rotacia akso	0°
Albedo	0,09
Laŭŝajna lumeco	14,1
Proprecoj de la atmosfero
Temperaturo surfaca min. – meza – maks.
Ĉefaj komponantoj
Historio kaj alioj
Malkovrinto	E. E. Barnard
Malkovrinta dato	3-a de decembro 1904

Amalteo estas la trie plej ena lunoj de la planedo jupitero. Ĝi malkovriĝis je la 9-a de septembro 1892 de Edward E. Barnard per la 91-cm-refraktoro de la lick-observatorio. Ĝi estis la unue malkovrita satelito malantaŭ la galilejaj lunoj kaj samtempe la laste malkovrita per okula teleskopado – ĉiuj posteaj troviĝis per fotoj.

Ĝi nomiĝis laŭ la nimfo Amalteo, kiu kreskigis Zeŭson per sia kaprina lakto. La nomon – proponita de la franca astronomo Camille Flammarion – ĝi ricevis oficiale de IAU nur 1975, kvankam kutima jam kelkaj jardekoj.

Ĉi tiu artikolo pri "Amalteo (luno)" ankoraŭ estas ĝermo pri kosma temo. Vi povas helpi pluredakti ĝin post klako al la butono redaktu. Se jam ekzistas alilingva samtema artikolo pli disvolvita, traduku kaj aldonu el ĝi.