Amoko

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Amoko (malaje: meng-âmok, en freneza kolerego ataki kaj mortigi) estas psika ekstremsituacio, kiu estas karakterizita per nekapablo sin kontroli kaj absoluta perfortpreteco. La agantojn, kiuj en tia esceptsituacio povas fari krimojn, oni nomas amokkurantoj aŭ ankaŭ amokpafantoj, se ili uzas pafarmilojn, aŭ amokveturantoj, se ili uzas veturilojn.

Literaturo (plejparte germanlingva)[redakti | redakti fonton]

  • Richard Albrecht: Nur ein „Amokläufer“ ? - Sozialpsychologische Zeitdiagnose nach „Erfurt“; en: Recht und Politik, 38 (2002) 3, 143-152 (Eltiraĵo)
  • Adler, Lothar; Amok: Eine Studie. München: Belleville (2000)
  • Frank Robertz, Ruben Wickenhäuser: Der Riss in der Tafel. Amoklauf und schwere Gewalt in der Schule. Springer, Heidelberg 2007
  • Götz Eisenberg: Amok − Kinder der Kälte: über die Wurzeln von Wut und Hass . Rowohlt-Taschenbuch, Reinbek bei Hamburg 2000
  • Manfred Wolfersdorf und Hans Wedler (Hrsg.): Terroristen-Suizide und Amok. Regensburg 2002
  • Adolf Gallwitz: "Amok − Grandios untergehen, ohne selbst Hand anzulegen." En: Polizei heute, 6 (2001), 170−175
  • Elsa Pollmann: Tatort Schule. Wenn Jugendliche Amoklaufen. Tectum Verlag, Marburg 2008
  • Freerk Huisken: z.B. Erfurt. Was das bürgerliche Bildungs- und Einbildungswesen so alles anrichtet. VSA-Verlag Hamburg 2002, 128 Seiten, ISBN 3-87975-878-6
  • Heiko Christians: Amok. Geschichte einer Ausbreitung. Aisthesis Verlag 2008, 301 Seiten, ISBN 978-3-89528-671-1
  • Bryan Vossekuil: Final Report And Findings Of The Safe School Initiative: Implications For The Prevention Of School Attacks In The U.S., Eldonejo Diane Pub Co, 2004, ISBN 978-0-7567-3980-5

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]