Armena Oblasto

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Mapo de la Armena Oblasto.

La Armena OblastoArmena Provinco (ruse: Армянская область, armene: Հայկական մարզ) estis oblasto (provinco) de la Rusa Imperio kiu ekzistis de 1828 al 1840. Ĝi proporciis al la plej granda parto de la nuna centra Armenio, provinco Iğdır de nuna Turkio, kaj la eksklavo Naĥiĉevano de nuna Azerbajĝano. Ĝi estis kreita en la teritorioj de la antaŭaj Ĥanato de Erevano kaj Ĥanato de Naĥiĉevano, kiu estis cedita al Rusio de la Persa Imperio sub la Traktato de Turkmenĉajo post la Rusa-Persa Milito de 1826-1828. Ivan Paskeviĉ, la ukraina armea gvidanto, estis farita grafo de la oblasto en la jaro de ĝia kreado.

En 1840 la oblasto estis disigita kaj ĝia teritorio integrita en pli granda nova provinco, la Kartvela-Imeretia Gubernio ("Gruzia-Imeretia"). Tiu nova dividado ne daŭris longe. En 1845 vasta nova teritorio nomita la Kaŭkaza Teritorio estis kreita, en kiu la antaŭa armena oblasto formiĝis kiel apartaĵo ene de la Tiflisa Gubernio. En 1849 la Erevana Gubernio estis establita, sendependa de la Tiflisa Gubernio. Ĝi inkludis la teritorion de la antaŭa ĥanatoj Erevano kaj Naĥiĉevano.

La rusaj aŭtoritatoj permesis kaj instigis armenojn vivantajn en turka kaj persa teritorio enmigri en rusan teritorion. Proksimume 49,000 poste ekloĝis en la armena oblasto. Armenaj kaptitoj kiuj estis translokigitaj kaj enloĝigitaj en Irano ekde 1804 aŭ eĉ ekde 1795 estis permesitaj reveni, por reakiri la armenan plimulton. Tiuj politikoj komparitaj al aliaj trudis de la rusoj, kiel ekzemple ilia provo anstataŭigi la Katolikoson ĉe Eĉmiadzin, la oferton por transloĝigi ganĝevajn armenojn en Kartvelio, aŭ la forigon de 250 armenaj familioj de Karabaĥo de rusa taĉmento baldaŭ post falo de Ganjeh. Azeraj tataroj konstituis plimulton de la loĝantaro de la oblasto. Armenoj havis ĉefan malplimulton en ĝi. Ĝi ankaŭ havis signifan kartvelan kaj kurdan malplimulton.