Arnold Ipolyi

IPOLYI Arnold (ipoji), Stummer hungara folkloristo, arthistoriisto, episkopo de Nagyvárad, ano de MTA (Ipolykeszi, 18-a de oktobro 1823 – Nagyvárad, 2-a de decembro 1886).

Biografio

Siajn teologiajn studojn li faris en Pozsony, Nagyszombat, Vieno kaj Esztergom, poste iĝis guvernisto ĉe la familio de barono Mednyánszky Alajos. Sekve de konkurso de Kisfaludy Társaság en jaro 1846 kun kolektantretaro li entreprenis por kolektado kaj sistematigo de malnova hungara mitologio. En 1863 li iĝis kanoniko de Eger. Lia nova esplortemo estis la mezaĝo arthistorio. En 1862 kun Kubinyi Ferenc kaj Henszlmann Imre en Konstantinopolo ili ektrovis la restaĵojn de Korvinoj, kodeksojn de Matiaso la 1-a. Ekde 1867 li iĝis ano de la Kisfaludy Társaság. Ekde 1872 li estis episkopo de Besztercebánya, ekde 1886 de Nagyvárad.

Ĉefaj verkoj

• Magyar mythologia (Pest, 1854);
• A középkori emlékszerű művészet története Magyarországon (Pest, 1863);
• A középkori szobrászat emlékei Magyarországon (Pest, 1863);
• Besztercebánya városa műveltségtörténeti vázlata (Bp., 1874);
• I. A. népmesegyűjteménye (Szerk. Kálmány Lajos, Bp., 1914).
• A tengeri kisasszony, (folklorkolekto el la tuta lando), Balassi, Bp., 2006.

Bibliografio

• Pór Antal: I. A. váradi püspök élete és munkái vázlata (Pozsony, 1886);
• Kovács Ágnes: I. A. folklórgyűjteménye a Néprajzi Múzeum kéziratgyűjteményében (Néprajzi Ért. 1956);
• Ortutay Gyula: I. A. Irók, népek, századok (Bp., 1960).

Fonto

• Magyar Életrajzi Lexikon