Avesto
La Avesto estas kolekto de la sanktaj libroj de la malnova irana religio. Ĝi instruas pri Zaratuŝtrismo, pri nova religia doktrino, kies iniciatoro estis Zaratuŝtro. La rakonto koncernas al la konflikto inter Mazdao (Ahuramazda) kaj Arimano (Anhramajniu), kaj praktikata iam de la magoj kaj nun de la Parsioj. Mazdao estis patrono de paclaboro, zorganto pri hejmaj animaloj kaj kulturaj kreskaĵoj. Liaj adeptoj devis kulturi la teron, bredi brutaron kaj ekstermi sovaĝan bestaron. Arimano estis prezentita malamiko de homa artagado, patrono de rabobestoj, helpanta al militemaj nomadoj rabi pacan loĝantaron. Kaj Mazdao, kaj Arimano havis siajn demonojn, helpantaj al ili en bataloj, kiuj daŭrigadis dum jarmiloj kaj finiĝis per venko de bonkora dio.
Avesto estas verkita en lingvo zendo.
