Belo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri eco pro kiu homo trovas ion alloga. Por aliaj signifoj vidu la paĝon Belo (mitologio).
Pfau imponierend.jpg
Rozeta Paryż notre-dame chalger.jpg
Jade ornament with grape design.jpg
Sandro Botticelli - La nascita di Venere - Google Art Project - edited.jpg
Rosa sp.172.jpg
Ac.parthenon2.jpg
Typhoon in Hong Kong.jpg


Belo aŭ beleco estas la eco, pro kiu homo trovas ion alloga. Ĝi estas malfacile difinebla, kaj ideoj pri belo multe varias inter homoj. Artantoj, muzikantoj, ktp, ofte celas krei verkojn kiuj akordos kun la koncepto de beleco en la mensoj de la vid-/aŭd-ontoj.

Proverbo[redakti | redakti fonton]

Ekzistas pluraj proverboj pri bel(ec)o en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili[1]:

  • Citaĵo
    « Bela per vizaĝo, sed ne bela per saĝo. »
  • Citaĵo
    « Beleco hodiaŭ estas, morgaŭ ne restas. »
  • Citaĵo
    « Nokte eĉ monstro estas belulo. »
  • "Kiu belo savos la mondon?" skribas Fedor Dostoevskij paroligante Idiotan personulon demandantan al la princo Miskin. Per tiu esprimo la aŭtoro aludas al la elaĉetanta belo de Kristo, kiu, se vive konsiderata, igas la vivon mem bela kaj altruisma.[2]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. [1]