Bengala lingvo

El Vikipedio

Nuna versio (nereviziita)

Bangla(বাঙলা)
parolata en:	Bangladeŝo, Barato, kaj dise en pluraj aliaj landoj
denaske parolantoj:	215 milionoj
rango laŭ parolantaro:	4-a
Lingva familio:	Hindeŭropa lingvaro Hindirana lingvaro Hinda lingvaro Apabhransa Avahattha Bangla
Oficiala statuso
oficiala lingvo en:	Bangladeŝo, Okcidenta Bengalio (Barato)
Reguligita de:	ne ekzistas Akademio por starigi lingvajn regulojn
lingvokodoj
SIL Code:BNG
ISO 639-1:bn
ISO-639-2:ben

La bengala lingvo (বাংলা ভাষা, Bāṃlā bhāṣā, Bangla bhasha) apartenas al la hindeŭropaj lingvoj. Minimume 215 milionoj da personoj parolas ĝin kiel patrinan lingvon (2005). Ĝi apartenas al la tiel nomataj mondlingvoj (pli ol 100 milionoj da parolantoj kaj okupas la lokon 7 laŭ la kvanto de la parolantoj en la mono. El la parolantoj pli ol 140 milionoj da homoj vivas en Bangladeŝo, kie la bengala lingvo estas oficiala lingvo. En Hindio aŭ Bharato vivas pli ol ĉ. 75 milionoj da parolantoj. Tie ĝi estas unu el 22 oficialaj lingvoj. En la federaciaj ŝtatoj Okcidenta Bengalio kaj Tripuro ĝi estas la dua plej grava lingvo post la hindia lingvo. Aliaj homoj ĝin parolas en Malajzio, Nepalo, Saŭda Arabio, Singapuro, la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Britio kaj Usono.

[redakti] Skribo

Bengala skribo: Kiel ĉiuj aliaj Hindaj skriboj ĝi devenas de la Brahmi-a skribo. Jen ties literoj, kun la nagaria skribo ekvivalentoj, kaj prononco:

[redakti] Gramatiko

La bengala lingvo sekvas jenan vortordon - subjekto, objekto, verbo -. Ĝi uzas postpozicioj anstataŭ prepozicioj. Ne ekzistas gramatika genro.

[redakti] Historio

La plej antikvaj skribaj atestoj pri la lingvo estas kolekto de 47 kantoj de diversaj poetoj, la Charyapada.

Ĉi tiu artikolo pri "Bengala lingvo" ankoraŭ estas ĝermo pri lingva temo. Vi povas helpi pluredakti ĝin post klako al la butono redaktu.
Se jam ekzistas alilingva samtema artikolo pli disvolvita, traduku kaj aldonu el ĝi.