Biodiverseco-varmpunkto

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Biodiverseco-varmpunkto estas biogeografia regiono kun signifika rezervujo de biodiverseco kiu estas perhome endanĝerigita.

La concepto de biodiverseco-varmpunkto estis lanĉita de la naturprotektisto Norman Myers en du artikoloj en The Environmentalist [1] [2], reviziita post ĝisfunda analizo far Myers kaj aliuloj en “Varmpunktoj : Biologie plej Riĉaj kaj plej Minacaj Tersupraĵaj Ekoregionoj” [3].

Por konformiĝi kiel biodiverseco-varmpunkto laŭ la Myers-eldono de la jaro 2000 de la varmpunkta mapo, regiono devas respondi al du striktaj kriterioj : ĝi devas ampleksi almenaŭ 0.5% aŭ 1 500 speciojn de vaskulaj plantoj kiel endemiismoj, kaj ĝi devas esti perdinta almenaŭ 70% de sia primara vegetaĵaro[4]. Tra la mondo, almenaŭ por 25 areoj validas tiu ĉi difino, kun naŭ aliaj eblaj kandidatoj. Tiuj ejoj subtenas kvazaŭ 60% de la specioj de plantoj, birdoj, reptilioj kaj amfibioj en la mondo, kun alta proporcio de endemiaj specioj.

Biodiverseco-varmpunktaj iniciatoj[redakti | redakti fonton]

Nur eta pocento de la totala tersupraĵa areo ene de biodiverseco-varmpunktoj nuntempe estas protektita. Diversmaniere kaj multmaniere pluraj internaciaj organizaĵoj estas agantaj por konservi biodiverseco-varmpunktojn.

  • Kriz-Ekosistema Partnerec-Fundo ( angle : Critical Ecosystem Partnership Fund, CEPF ) estas tutmonda programo kiu provizas per fondusoj kaj teknika asistado por ne-registaraj organizaĵoj kaj aliaj privat-sektoraj partneroj por protekti biodiverseco-varmpunktojn. CEPF estas subteninta pli ol 1 000 civilajn societajn grupojn kiuj loke agas por konservi biodiverseco-varmpunktojn en Afriko, Azio, kaj Latin-Ameriko. CEPF estas komuna iniciato de Monda Medio Faciligo ( angle : Global Environment Facility ), Fonduso John D. kaj Catherine T. MacArthur, Franca Agentejo pri Disvolviĝo ( france : Agence Française de Développement ), Japana Financa Ministerio, Naturprotekto Internacie kaj Monda Banko[5].
  • Naturprotekto Internacie ( angle : Conservation International, CI ) aplikas renovigojn en scienco, ekonomio, politiko kaj komunuma partoprenado por protekti la plej biodivercec-riĉajn regionojn de la mondo, inkluzive : biodivercec-varmpunktojn, alt-biodivercecajn sovaĵejojn kaj gravajn marajn regionojn. Naturprotekto Internacie aktivas en pli ol 40 landoj el kvar kontinentoj, kun centra oficejo apud Vaŝingtono [6].
  • Monda Natur-Fonduso ( angle : World Wildlife Fund, WWF ) estas disvolvinta tipologion nomata Tutmondaj 200-ekoregionoj, kiu emas elekti prioritatajn ekoregionojn por naturprotekto ene de 14 tersupraĵaj, 3 dolĉakvaj, kaj 4 maraj biomoj. Tiuj estas elektitaj kaŭze de ilia specioriĉeco, endemiismo, klada unikeco, nekutimaj ekologiaj aŭ evoluciaj fenomenoj, kaj monda malofteco. Ĉiuj biodiversec-varmpunkoj entenas almenaŭ unu Tutmondaj 200-ekoregionon.
  • Birda Vivo Internacie ( angle : BirdLife International ) estas identiginta 218 Endemibirdajn areojn ( EBAjn ) ĉiu el ili entenante du aŭ pli da birdoj trovataj nenie ajn aliloke. Birda Vivo Internacie identigis pli ol 11 000 EBAjn tra la mondo.
  • Planta Vivo Internacie ( angle : Plantlife International ) kunordigas plurajn projektojn tra la mondo celate identigon de Gravaj Plantaj Areoj ( angle : Important Plant Areas ).
  • Ligo por Neniu Formorto ( angle : Alliance for Zero Extinction ) estas iniciato de multaj sciencaj organizaĵoj kaj naturprotektistaj grupoj kiuj kunlaboras por enfokusigi la plej endanĝerigitajn endemiajn speciojn en la mondo. Ili identigis 595 ejojn, inkluzive multe da Endemibirdaj Areoj.
  • Nacia Geografia Societo ( angle : National Geographic Society ) estas preparinta Mondan Mapon de biodiverseco-varmpunktoj kaj biodiverseco-varmpunktajn donitaĵojn inkluzive detalojn de la individue endanĝerigita faŭno en ĉiu varmpunkto, kiu estas disponebla danke al Naturprotekto Internacie[7].

Ĉiuj tiuj iniciatoj estas bazitaj sur sciencaj kaj kvantecaj esploroj.

Biodiverseco-varmpunktoj laŭ regiono[redakti | redakti fonton]

Situo de la biodiverseco-varmpunktoj.
  1. Tropikaj Andoj
  2. Centrameriko
  3. Karibujo
  4. Atlantika arbaro
  5. Tumbesiaj, ĉokoaj kaj magdalen-valaj tropikaj arbaroj ( Ekvadoro, Kolombio, Panamo, Peruo )
  6. Cerado
  7. Valdiviaj moderaj pluvarbaroj ( Ĉilio )
  8. Kalifornia Flaŭra Provinco
  9. Ekoregionoj de Madagaskaro
  10. Orientafrikaj marbordaj arbaroj
  11. Gvineaj arbaroj de Okcidentafriko
  12. Kabolanda Flaŭra Regiono
  13. Sukulenta Karuo
  14. Mediteranea regiono
  15. Kaŭkaza biodiverseco-varmpunkto
  16. Sunda Lando
  17. Wallacea
  18. Filipinaj humidaj arbaroj
  19. Hindoĉina biodiverseco-varmpunkto
  20. Sudokcident-ĉinaj Montaroj
  21. Okcidentaj Ghatoj kaj Srilanko
  22. Sudokcidenta Aŭstralio
  23. Vanuatuaj pluvarbaroj
  24. Ekoregionoj de Nov-Zelando
  25. Mikronezio-Polinezio
  26. Madreaj pinaroj-kverkaroj ( Meksiko, Usono )
  27. Maputalanda-pondolanda-albena biodiverseco-varmpunkto
  28. Orienta afromontano
  29. Korno de Afriko
  30. Irana-anatola biodiverseco-varmpunkto
  31. Centraziaj Montaroj
  32. Orient-himalaja biodiverseco-varmpunkto
  33. Ekoregionoj de Japanujo
  34. Orient-melaneziaj Insuloj

Kritikoj pri biodiverseco-varmpunktoj[redakti | redakti fonton]

La alta profilo de biodiverseo-varmpunkta aliro rezultigis konsiderindan kritikon. Publikaĵoj kiel Kareiva & Marvier 2003 [8] estas argumentintaj ke biodiverseco-varmpunktoj :

  • Ne adekvate reprezentas aliajn formojn de specia riĉeco ( ekzemple totala specia riĉeco aŭ minacata specia riĉeco ).
  • Ne adekvate reprezentas kladojn, aliajn ol vaskulajn plantojn ( ekzemple vertebruloj, aŭ fungoj ).
  • Ne protektas pli etskalajn riĉeco-varmpunktojn.
  • Ne permesas ŝanĝojn de teruzadaj modeloj. Varmpunktoj reprezentas regionojn kiuj trapasis konsiderindan habitatodetruon, sed tio ne signifas ke ili nuntempe ankoraŭ trapasas tian perdon. Kontraŭe regionoj kiuj estas relative sendifektaj ( ekzemple Amazonio ) estas perdintaj relative malmulte da tero, sed nuntempe perdis ĝin gigantskale.
  • Ne protektas ekosistemajn servojn.
  • Ne konsideras kladogenetikan diversecon.

Freŝdata serio de publikaĵoj almontris ke biodiverco-varmpunktoj ( kaj multaj aliaj prioritataj regionoj sistemoj ) ne atentas pri la koncepto de kosto [9]. La celo de biodiverso-varmpunktoj ne simple estas identigi la regionojn kiuj biodiversece altvaloras, sed decidi pri naturprotektaj kostoj. La identigitaj regionoj inkluzivas industrilandajn regionojn ( ekzemple la Kalifornia Flaŭra Provinco ), flanke de regionoj en la evolulandoj ( ekzemple Madagaskaro). La kosto de tereno emas varii inter tiuj regionoj en la ordo de grando de multoblo, sed la biodiverseco-varmpunktoj ne konsideras la gravecon de tiu diferenco.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Myers, N. 1988 : The Environmentalist, 8, 187-208.
  2. Myers, N. 1990 : The Environmentalist, 10, 243-256.
  3. Russell A. Mittermeier, Norman Myers and Cristina Goettsch Mittermeier 2000 : Hotspots : Earth's Biologically Richest and Most Endangered Terrestrial Ecoregions, Conservation International, ISBN 978-968-6397-58-1 angle
  4. Myers, N. et al. 2000 : Nature, 403, 853–858. angle
  5. The Critical Ecosystem Partnership FundOfficial website angle
  6. About Conservation International, elŝutita 10/1/2007CI's Mission
  7. Conservation International (2007) BIODIVERSITY HOTSPOTS Resources angle
  8. Kareiva, P. and M. Marvier 2003 : Conserving Biodiversity Coldspots, American Scientist, 91, 344-351. angle
  9. Possingham, H. and K. Wilson 2005 : Turning up the heat on hotspots, Nature, 436, 919-920. angle

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • angle Myers, Norman, 1990 : The biodiversity challenge: expanded hotspots analysis, The Environmentalist, 10 (4), 243– 256. }
  • angle Myers, N., R. A. Mittermeier, C. G. Mittermeier, G. A. B. da Fonseca, and J. Kent. 2000 : Biodiversity hotspots for conservation priorities, Nature, 403:853-858.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Morpho didius Male Dos MHNT.jpg Rilataj artikoloj troviĝas en
Portalo pri Biologio