Brida jakuo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Brida jakuo
Brida jakuo
Brida jakuo
Biologia klasado
Regno: Animaloj Animalia
Filumo: Ĥorduloj Chordata
Klaso: Birdoj Aves
Ordo: Kokoformaj Galliformes
Familio: Kracedoj Cracidae
Subfamilio: Penelopenoj
Genro: Aburria
Specio: A. aburri
Aburria aburri
(Lesson, 1828)
Konserva statuso
Status iucn3.1 NT eo.svg
Konserva statuso: Preskaŭ minacata
Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg

La Brida jakuo (Aburria aburri) estas birdo de la familio Kracedoj kiu enhavas la ĉaĉalakojn, jakuojn kaj mutuojn, kaj estas parenca de la familio de nestamasuloj en Aŭstralazio, sed loĝanta en Ameriko.

Oni ne konas subspeciojn.[1]

Aspekto[redakti | redakti fonton]

Ĝi estas sufiĉe granda nigra kracedo kun helblubaza, nigrapinta beko kaj longa, pendanta el la gorĝareo tre brila ruĝa kaj flava (pinte) brido, kio estas unika por tiu ĉi specio kaj estas ankaŭ tialo por la komuna nomo kaj sufiĉe kontrasta kun la ĝenerale nigra plumaro. La masklo ne prezentas tiun karunklon.[2]

Ĝi estas 1190-1550 g kaj 72.5-77.5 cm longa.[3] La irisoj estas malhelbrunaj kaj la kruroj flava kvazaŭ de koko.

Distribuado[redakti | redakti fonton]

Tiu specio loĝas en humidaj nubarbaroj de Andoj, el 600 al 2.500 msm de Kolombio, Ekvadoro, Peruo, kaj Venezuelo.[4] Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj. La Brida jakuo estas timida specio kiu estas ĉefe vidata kiam ĝi estas ripoza ĉe la ekstera bordo de la kanopeo eldistance. Kiel multaj tropikaj arbarbirdoj, ĝi estas aŭdata pli ol vidata. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Biologio[redakti | redakti fonton]

Ili manĝas en grupoj de ĝis 8 individuoj en mezaj kaj altaj tavoloj de la kanopeo, en arboj kun fruktoj.[5]

Populacio[redakti | redakti fonton]

La populacio estis ĉirkaŭkalkulita je 12,500-15,000 individuoj en 1994, kaj plej verŝajne malpliiĝis ekde tiam. Ĝi estis lastatempe ĉirkaŭkalkulita je 10,000 individuoj, kaj ĉirkaŭ 6,700 maturaj individuoj.

References[redakti | redakti fonton]

  1. Clements, J. F. 2007. The Clements Checklist of Birds of the World, 6th Edition. Cornell University Press. Elŝutebla el Cornell Lab of Ornithology
  2. Aguilar Héctor F. & Rafael F. Aguilar H. (2012) Redescripción del Gualí Aburria aburri (Lesson, 1828), con notas sobre el nido y el huevo ; Revista de Ecología Latinoamericana 17(3): 53-61. CIRES. ISSN 1012-2494.
  3. http://www.arkive.org/wattled-guan/aburria-aburri/
  4. Greenfield,P. J., & F. I. Ortíz-Crespo. 1997. "An update of the distribution and status of eciadorian cracids; Strahl S. D.; S. Beaujon; D. M. Brooks; A. J. Begazo; G. Sedaghatkish & F. Olmos (eld.). The Cracidae: Their biology and conservation: 314–319. Hancock House Publishers, Blaine, Washington.
  5. Rodríguez Mahecha, José Vicente; Nigel Hughes; Olga Nieto y Ana María Franco (2005) Paujiles, Pavones, Pavas & Guacharacas: 19. Bogotá: Conservación Internacional.
  • AGUILAR Héctor F. & Rafael F. AGUILAR H., 2012.- Redescripción del Gualí Aburria aburri (Lesson, 1828), (Craciformes: Cracidae) con notas sobre el nido y el huevo Rev. Ecol. Lat. Am. 17(3): 53-61 ISSN1012-2494 www.cires.org.ve