Brita Gujano

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Brita Gujano, 1908

Brita Gujano aŭ en angla British Guiana (literumita ankaŭ simple GuyanaGujano) estis la nomo de la brita kolonio ĉe la norda marbordo de Sudameriko, ekde 1966 konata kiel sendependa lando Gujano. Ties indiĝena loĝantaro are the Aravakoparolantaj Lukajanoj, parto de la Tainoj.

La unua eŭropano kiu malkovris Gujanoj estis Sir Walter Raleigh, nome angla esploristo. La nederlandanoj tamen estis launuaj eŭropanoj kiuj setlixgis tie, starte komence de la 17a jarcento, kiam ili fondis la koloniojn Esekibo kaj Berbice, aldonante Demerara meze de la 18a jarcento. En 1796, Granda Britio prenis tiujn tri koloniojn dum malamikeco kontraŭ Francio, kiu estis okupinta Nederlandon. Britio revenigis la kontrolon al la Batava Respubliko en 1802, sed rekaptis la koloniojn unu jaron poste dum la Napoleonaj Militoj. La kolonioj estis oficiale donitaj al Britio en 1814, kaj konsolidiĝis kiel unusola kolonio en 1831. La kolonia ĉefurbo estis Ĝorĝtaŭno (konata kiel Stabroek antaŭ 1812).

Ĉar britoj disvolvigis la kolonion por plantejoj de sukerkano, ili importis multajn afrikanojn kiel sklavoj. La ekonomio diversiĝis ekde la fino de la 19a jarcento, sed baziĝis sur espluatado de krudaj materialoj. Gujano sendependiĝis el Unuiĝinta Reĝlando la 26an de majo 1966.

4°39′N 74°03′W  /  4.65°N, 74.05°U / 4.65; -74.05 (Brita Gujano)