Burgo Stahleck (Bacharach)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
bugo Stahleck de nordokcidento
burgo Stahleck de sudoriento
elaera foto de la burgo

La burgo Stahleck estas montburgo en la valo de la meza Rejno sur la teritorio de la urbo Bacharach en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La kolfosaĵo kun akvo estas raraĵo een Germanio.

Historio[redakti | redakti fonton]

La komenco[redakti | redakti fonton]

la ĉefa sidejo de la grafejo ĉe Rejno[redakti | redakti fonton]

Wittelsbach-a Regno[redakti | redakti fonton]

Pro la nupto de Otto des Erlauchten kun la velfino Agnes la burgo Stahleck fariĝas Vitelsbaĥa posedo; olepentraĵo de nekonata artisto el la 16a jarcento


Detruoj en la 17a jarcento[redakti | redakti fonton]

Hispanaj soldatoj defendas la burgon en la jaro 1632 kontraŭ svedaj trupoj; parto el la kuprogravuraĵo de Matthäus Merian
la domaĝita burgo en la jaro 1663, desegno de Lambert Doomer


Franca kaj rusa posedo[redakti | redakti fonton]

la ruino sur gravuraĵo de 1840

Rekonstruo kiel junulargastejo[redakti | redakti fonton]

la longdomo estis konstruata en la jaroj 1925/1926 kaj servas kiel junulargastejo
la gastejo por knabinoj estis preta en julio 1927

La burgo dum la tempo de la naziismo[redakti | redakti fonton]

la burgfrido en sia hodiaŭa formo estis nur preta 1966/67

Postmilitaj jaroj kaj hodiaŭa utiligado[redakti | redakti fonton]

Arĥitekturo[redakti | redakti fonton]

Konstrustato ĝis 1689[redakti | redakti fonton]

Hodiaŭa konstruaĵo[redakti | redakti fonton]

Palaco[redakti | redakti fonton]

Longdomo (maldekstre), palaso (meze) kaj kuireja domo (dekstre)

Burgfrido[redakti | redakti fonton]

Ŝildmuro kaj enirejo[redakti | redakti fonton]

ĉefa pordego kaj ŝildmuro

Ceteraj konstruaĵoj[redakti | redakti fonton]

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Dagmar Aversano-Schreiber: Erste Erwähnung der Burg Stahleck. In: Verein für die Geschichte der Stadt Bacharach und der Viertäler e. V. (Hrsg.): Bacharach im Mittelalter. Bacharach 2010 (Kleine Schriftenreihe. Nr. 24), S. 9–20 (PDF; 3,6 MB).
  • Uwe Bader, Beate Welter: Burg Stahleck in der NS-Zeit. In: Blätter zum Land. Nr. 2, 2001 (PDF; 123 KB).
  • Gabriele Nina Bode: Burgenporträt: Burg Stahleck, Stadt Bacharach/Rhein (Kreis Mainz-Bingen). In: Burgen und Schlösser. Nr. 1, 2001, ISSN 0007-6201, S. 2–11.
  • Udo Borniger: Burg Stahleck. Geschichte und Wiederaufbau. Verein für die Geschichte der Stadt Bacharach und der Viertäler, Bacharach 1988.
  • Michael Fuhr: „Wer will des Stromes Hüter sein?“ 40 Burgen und Schlösser am Mittelrhein. 1. Auflage. Schnell & Steiner, Regensburg 2002, ISBN 3-7954-1460-1, S. 40–45.
  • Heiko Laß: Der Rhein. Burgen und Schlösser von Mainz bis Köln. Michael Imhof, Petersberg 2005, ISBN 3-937251-64-2, S. 62–64.
  • Gabriele Nina Strickhausen-Bode: Der Aufbau der Burg Stahleck bei Bacharach (1926–1967). Aspekte des Heimatschutzes, der Denkmalpflege und zum Erhalt des Landschaftsbildes. In: Burgen und Schlösser. Nr. 3, 2004, ISSN 0007-6201, S. 177–184.
  • Gabriele Nina Strickhausen-Bode: Stahls Stahleck. Ernst Stahl (1882–1957) und der Neuaufbau von Burg Stahleck am Rhein. Deutsche Burgenvereinigung, Braubach 2007, ISBN 978-3-927558-26-7.
  • Heinrich Stüber: Burg Stahleck über Bacharach. Von der Stauferburg zur Jugendherberge. Verein für die Geschichte der Stadt Bacharach und der Viertäler, Bacharach 2004, ISBN 3-928022-75-X.

Reetligoj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]


50.0581916666677.7656833333333