Clarence Bicknell

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Bicknell en 1906

Clarence BICKNELL [biknel] (naskiĝis la 27-an de oktobro 1842 en Herne Hill apud Londono, Anglio; mortis la 17-an de julio 1918 en Tenda, tiam en Italio, ekde 1947 en Francio) estis angla laika botanikistoj kaj arkeologo, esperantisto, membro de la Lingva Komitato de 1905 kaj doktoro pri matematiko.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Bicknell venis el riĉa familio kaj origine estis anglikana pastro[1], sed poste forlasis la eklezion.[mankas fonto] Li venis al Italio en 1877.[1] Li konstruigis muzeon en Bordighera por enteni siajn kolektaĵojn botanikajn kaj arkeologiajn.[1] Li multe klopodis por blinduloj.[mankas fonto]

Esperanto[redakti | redakti fonton]

Li unue estis volapukisto kaj ekde 1897 Esperantisto. Bicknell ĉeestis la unuan Universalan Kongreson en 1905. Li transskribis esperantajn verkojn brajlen.[mankas fonto] En 1910 li fondis esperantistan grupon en Bordighera, kiun li prezidis ĝis sia morto.[1] En 1913 li aperigis anglalingvan libron, Gvidlibro de la surrokaj gravuraĵoj en la Maraj Alpoj (Guide to the Prehistoric Rock Engravings of the Italian Maritime Alps, 1913), kiu estis tradukita en la francan kaj en la italan, kaj daŭre restas referenca arkeologia verko pri la gravuraĵoj de la "Vallée des Merveilles" (Valo de la Mirindaĵoj).

Bicknell mone subtenis multajn Esperanto-entreprenojn. Esperantistoj gastis ĉe li, ekz. la ĉeĥo Alexandr Sommer Batěk fine de la jaro 1909.[2] Li verkis multajn originalajn poemojn, kiuj aperis en La Revuo kaj The British Esperantist; multaj restis manuskriptoj. Tradukis: Horacio de Lord Macauley, 1906; Gvinevero de Tennyson, 1907; Rikoltado de la pecoj de Sturgis; Ŝakludo de Giacosa, 1915.

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • 1982: Migliorini, Elio. Pionieri dell’Esperanto in Italia [Esperanto-Pioniroj en Italio]. Roma 1982 (en la itala)
  • 2003: Chippindale, Christopher. La "Casa Fontanalba" - la vie de Clarence Bicknell (en la franca). En: Rivista ingauna e intemelia. Bordighera: Deputazione di Storia Patria per la Liguria / Sezione Ingauna e Intemelia.

Aperis en Esperanto[redakti | redakti fonton]

Himnoj[redakti | redakti fonton]

Poemoj[redakti | redakti fonton]

Tradukoj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Migliorini, Elio, verko citita 1982, p. 7.
  2. Sommer Batěk, Alexandr (1925). Jak jsem padesát let žil a pracoval : paměti za prvních 50 let mého života 1874–1924 (450 p.) (en la ĉeĥa), Praha: B. Kočí, p. 202–203.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]