Deziro

Deziro (el la latina desiderare "sopiri", "deziri") estas la ago konscie emi al io, aspiri posedon aŭ ĝuon de io aŭ esprimi al iu bonvolan esperon, ke li ĝuu ian feliĉaĵon. Deziro estas io, kio estas dezirata. Dezir(ad)o signifas la strebon aŭ almenaŭ la esperon ŝanĝi la realecon aŭ la atingon de celo. La malo de bonintencita deziro al iu alia estas la malbeno.

Arto kaj literaturo

En literaturo estas kutime en diversaj epokoj, landoj, lingvoj kaj skoloj la uzado de tiu temo kontraŭstare al la realo: ĉefrolulo (ekzemple en poezio) spertas malfacilecon trovi plenumon de sia deziro ĉu ama, ĉu ekonomia, ĉu postena, ĉar la realo tion malhelpas; la batalo inter ambaŭ malamikoj konstruas la strukturon de la verko, ekzemple ĉe La Kiĥoto, La realo kaj la deziro de Luis Cernuda, ktp.

Proverbo

Ekzistas pluraj proverboj pri deziro en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili:

• 	« Animo al paradizo deziras, sed pekoj retiras. »

• 	« Deziro kaj inklino ordonon ne obeas. »

• 	« Deziru, ne deziru - ordon' estas, iru! »

Vidu ankaŭ

• Sopiro
• Bondeziro
• Volupto

Fontoj

•   Deziro en ReVo .
• "Etimologia Vortaro de Esperanto" fare de Ebbe Vilborg