Dezső Baróti

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

BARÓTI Dezső (ĝis 1911 Kratofill) hungara literaturhistoriisto. Li naskiĝis en Torda la 12-an de oktobro 1911 kaj mortis en Budapest la 5-an de septembro 1994. Li estis la pli aĝa frato de piedpilkisto, trejnisto Lajos Baróti. Li estis kondamnito de hungara revolucio de 1956.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Dezső Baróti abiturientiĝis en Szeged en 1930, li doktoriĝis en 1934,li akiris diplomon de instruisto en 1935 samloke kaj iĝis asistanto ekde tiu jaro de Sándor Sík. En 1941-1842 li instruis en Csongrád kaj inter 1942-1945 en Budapeŝto. Inter 1947 kaj 1957 li estis profesoro de Universitato de Szeged, ekde 1957 ĝia rektoro. En 1957-1958 estis malliberigita pro partopreno en la revolucio. En jaroj inter 1977 kaj 1980 li estis gastprofesoro de Universitato de Sorbonne de Parizo. Lia ĉefa esplorkampo estis la historio de la hungara kaj franca klerismo, de rokoko kaj sentimentalismo.

Ĉefaj verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Juhász Gyula, studo, Szeged, 1933;
  • Dugonics András és a barokk regény, Szeged, 1934;
  • Téténynek ékessége, melyet versekbe foglalt Dugonics András, kiad., Szeged, 1941;
  • Érzelem és okosság. A magyar próza a felvilágosodás korában, szerk., 1944;
  • Magyar írók Katona Józsefig, összeáll [kun Gerézdi Rabán], 1948;
  • Magyar írók Petőfi Sándorig [kun Gerézdi Rabán], 1948;
  • Radnóti Miklós 1909-1944. Dokumentumok, szerk., 1959;
  • Írók, érzelmek, stílusok, 1977;
  • Ady Endre. Az elhagyott kalóz-hajók, dokumentumok, képek, s. a. r., az összekötő szöveget írta, 1977;
  • Költők barátja. Tevan Andor emléke [Szántó Tiborral], 1979;
  • Árnyékban éles fény. Irodalmi tanulmány, 1980;
  • Sík Sándor, monogr. 1988.

Fonto[redakti | redakti fonton]