Dilemo de la erinaco

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

La dilemo de la erinaco estas analogio de Arthur Schopenhauer por priskribi la malfacilecon de la homaj rilatoj. Grupo da erinacoj decidas proksimiĝi por varmigi unu la alian dum la vintro. Sed pro ilia pikiloj, la erinacoj ne povas tre proksimiĝi sen damaĝo.

Simile, laŭ Schopenhauer, la homoj ne povas tre familiariĝi sen emocia damaĝo.