Epoko de Heian

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

La epoko de Heian aŭ la periodo de Heian (平安時代 [heian-ĝidai], heian signifas pacon) estas la epoko de ĉirkaŭ 400 jaroj inter 794 kaj 11851192, de kiam Kammu translokigis la ĉefurbon al Kioto (kies tiama nomo estis Heian-kjō — ĉefurbo de paco), ĝis kiam Minamoto no Joritomo iĝis ŝoguno.

Tiu epoko estas konsiderata kulmino de la imperiestreco kaj famas pro artoj, ĉefe poezio kaj literaturo. Tiam oni parolis kaj skribis la klasikan japanan lingvon kaj inter alie evoluigis la skribsistemojn de hiragana kaj katakano.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]