Ernest Claes

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Ernest Claes

Andreas Ernestus Josephus CLAES [klas] (naskiĝis la 24-an de oktobro 1885 en Zichem, mortis la 2-an de septembro 1968 en Elsene) estis flandra verkisto. Li oficis en la Ĉambro de Deputitoj. Studante en la Katolika universitato de Loveno, li jam aperigis skizojn kaj novelojn, sed li precipe famiĝis post la unua mondmilito per sia sprita verko La Blankulo (De Witte), regiona romano, kiu diversfoje estis represita. En Flandrio li estis unu el la plej legataj verkistoj.

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Uit mijn dorpken (1906)
  • Het proza van Potgieter (1912)
  • Uit mijn soldatentijd (1917)
  • Bei uns in Deutschland (1919)
  • Namen 1914 (1919)
  • Oorlogsnovellen (1919)
  • De Witte (1920)
  • Sichemsche novellen (1921)
  • De vulgaire geschiedenis van Charelke Dop (1923)
  • De Fanfare De Sint-Jansvrienden (1924)
  • Kiki (1925)
  • Het leven van Herman Coene (1925-1930)
  • Wannes Raps (1926)
  • De heiligen van Sichem (1931)
  • De geschiedenis van Black (1932)
  • Kobeke (1933)
  • Pastoor Campens zaliger (1935)
  • Van den os en den ezel (1937)
  • De moeder en de drie soldaten (1939)
  • Clementine (1940)
  • Jeugd (1940)
  • De oude klok (1947)
  • Jeroom en Benzamien (1947)
  • Daar is een mens verdronken (1950)
  • Studentenkosthuis `bij Fien Janssens' (1950)
  • Floere, het Fluwijn (1951)
  • Het leven en de dood van Victalis van Gille (1951)
  • Cel 269 (1952)
  • Voor de open poort (1952)
  • De nieuwe ambtenaar (1953)
  • Het was lente (1953)
  • De oude moeder (1955)
  • Leuven O dagen, schone dagen (1958)
  • De mannen van toen (1959)
  • Ik en de Witte (1960)

Tradukoj en Esperanto[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Ernest Claes (en la nederlanda)