Flavbrida mutuo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

border-collapse: collapse; background:white; width:210px; {{kesta ombro}}" border="1" cellpadding="0" class="taxobox" {{Ŝanĝu ŝablonon|ŝablono=Taksonomio|fonkoloro=pink }}

style="background-color:

pink; position:relative; display:block;" class="kaplinio planto"

Eraro: neniu valida ligilo estis trovita ĉe fino de linio 2

Flavbrida mutuo
Crax daubentoni 002.jpg
Crax daubentoni -Philadelphia Zoo -female-8a-4c.jpg
style="background-color:

pink;" | Biologia klasado

cellpadding="2"
Regno: Animaloj Animalia
Filumo: Ĥorduloj Chordata
Klaso: Birdoj Aves
Ordo: Kokoformaj Galliformes
Familio: Kracedoj Cracidae
Subfamilio: Penelopenoj
Genro: Crax
Specio: C. daubentoni
style="background-color: pink;" |
Crax daubentoni
(G.R. Gray, 1867)
style="background-color:

pink;" | [[Konserva statuso]]

Status iucn3.1 NT eo.svg
Konserva statuso: Preskaŭ minacata
style="background-color: 
pink;" |
Aliaj Vikimediaj projektoj
border-top:1px solid #aaa; font-size:x-small;"
Wikispecies-logo.svg Sistematiko en Vikispecioj
border-top:1px solid #aaa; border-bottom:1px solid #aaa; font-size:x-small;"
Commons-logo.svg Komunejo pri Flavbrida mutuo

La Flavbrida mutuoFlavbrida kraco (Crax daubentoni) estas granda specio de birdo de la familio de Kracedoj, troviĝanta en arbaroj kaj ĝangaloj de Kolombio kaj Venezuelo ĝis 850m super marnivelo.

Aspekto[redakti | redakti fonton]

Ties plej rimarkindaj trajtoj estas ties kresto, komponita el krispaj plumoj kiuj kurbiĝas antaŭen, kaj la karneca karunklo brilflava ĉe la bekobazo. Inoj malhavas tiun karnecan flavan karunklon, sed pri la resto similas al la masklo en la plumaro, ĝenerale nigra kun blankaj kloakareo kaj vostopinto. La kruroj estas bluecnigrecaj. La plenkreskulo estas 84-92.5 cm longa[1] kaj pezas ĉirkaŭ 2–3 kg.[2]

Kutimaro[redakti | redakti fonton]

Ili manĝas ĉefe surgrunde, sed flugas alte en arboj kaze de minaco. Ili manĝas fruktojn, foliojn, semojn, kaj malgrandajn animalojn.

Malkiel plej aliaj kokoformaj birdoj, tiuj mutuoj nestumas for el la grundo, kaj ambaŭ seksoj helpas al la nestokonstruado. La ino demetas 2 ovojn – malmulte kompare kun ovokvantoj de multaj surgrundonestumantaj kokobirdoj. Somere ili ariĝas en grandaj grupoj de ĝis 100 individuoj, ĉe akvejoj. Ili nestumas dum la pluvepoko.[3]

Subspecioj[redakti | redakti fonton]

Oni ne konas subspeciojn.[4]

Bildaro[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]