Frostfloraĵo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Frostofloraĵo en la Ozark Montoj, Usono

Frostofloraĵo estas nomo ofte donita al kondiĉo en kiu maldikaj tavoloj de glacio elstariĝas de longtigaj plantoj en aŭtuno aŭ frua vintro. La maldikaj tavoloj de glacio ofte alprenas rimarkindajn formojn kiuj krispiĝas en "petalojn" kiuj similas florojn.

Tipoj[redakti | redakti fonton]

Specoj de frostofloroj inkludas pingloglacion, frostkolonojn aŭ froststangetojn, elstarantaj el poroj en la grundo, kaj glacibendojn (aŭ kuniklofrostaĵo), elstarantaj el liniaj fendetoj en plantotigoj. La simila esprimo glacifloro estas uzita por priskribi la senrilatan fenomenon de fenestrofrosto .

Harglacio, frostbarbo, glaciolano, aŭ plumfrosto priskribas harecan, foje silkemolan variaĵon de frostofloraĵoj, elstarantaj el truoj en lignohisto, kiu ankaŭ postulas la ĉeeston de fungometabolo.

Formiĝo[redakti | redakti fonton]

La formado de frostofloroj estas dependa de glacia vetercirkonstanco okazanta kiam la grundo ne estas jam frosta. La suko en la tigo de la plantoj disetendiĝos (akvo disetendiĝas sub nulo), kreante longajn, maldikajn fendetojn laŭ la longo de la tigo. Akvo tiam estas transverŝita tra tiuj fendetoj per kapilarefiko kaj glaciiĝas ĉe kontakto kun la aero. Ju pli da akvo estas transverŝita tra la fendetoj, ĝi puŝas la maldikajn glaciotavolojn des pli foren de la tigo, kaŭzante la formiĝon de maldika "petalo". Koncerne lignoplantojn kaj (vivantajn aŭ mortintajn) arbobranĉojn, la glaciiĝanta akvo estas premita tra la poroj de la planto formante longajn maldikajn kordojn el glacio kiuj aspektas sufiĉe kiel hararo - tial la nomo "harglacio" aŭ "frostbarbo".

La petaloj de frostofloraĵoj estas tre delikataj kaj krevas ĉe tuŝo. Ili kutime degelas aŭ sublimiĝas kiam eksponite al sunlumo, kaj estas kutime videblaj en la frua mateno aŭ en ombritaj lokoj.

Ekzemploj de plantoj kiuj ofte formas frostoflorojn estas blanka verbesino (Verbesina virginica), ofte nomita frostherbo, flava ferherbo (Verbesina alternifolia), kaj Helianthemum canadense. Ili ankaŭ estis observitaj sur falintaj branĉoj de pingloarboj kaj enhavas sufiĉe da hidraŭlika forto por forigi la ŝelon.


Harglacio[redakti | redakti fonton]

La meteologo Alfred Wegener priskribis harglacion sur malseka mortinta ligno en 1918,[1] supozante kelkajn specifajn fungojn kiel katalizilo, teorio kiun plejparte konfirmis Gerhart Wagner kaj kristano Mätzler en 2005.[2][3][4]

Arktaj "marherbejoj"[redakti | redakti fonton]

La 2-an de septembro, 2009, biologia teamo de Vaŝingtona universitato , velanta reen de la norda poluso renkontis tiujn malgrandajn floraĵojn kreskantajn sur la frosta maro "kiel herbejo disvastiĝanta en ĉiuj direktoj. Ĉiu havebla surfaco estis kovrita per la floraĵoj. " Se permesita degeli, la unu- ĝis du mililitra akvokvano renormaliĝanta enhavis proksimume milionon da bakterioj. Profesoro Jody Deming kredas ke ĉar la polusoj varmiĝas, ekzistos pli kaj pli da tiuj herbejoj, ĉar ekzistos pli kaj pli malferma maro kiu kreskigas maldikan glacion en vintro, kaj ŝia teamo malkovremas kion faras la bakterioj vivantaj en la frostofloroj.[5][6]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Alfred Wegener:Haareis auf morschem Holz.Die Naturwissenschaften 6/1, 1918. S. 598-601.
  2. Gerhart Wagner:Haareis - eine seltene winterliche Naturerscheinung. Was haben Pilze damit zu tun?SZP/BSM 2005.
  3. Gerhart Wagner, Christian Mätzler:Haareis auf morschem Laubholz als biophysikalisches Phänomen.Forschungsbericht Nr. 2008-05-MW. Universität Bern. 2008. (PDF-Download)
  4. Gerhart Wagner, Christian Mätzler:Haareis - Ein seltenes biophysikalisches Phänomen im Winter.Naturwissenschaftliche Rundschau 62(3), S. 117 - 123 (2009), ISSN 0028-1050
  5. Robert Krulwich (December 19, 2012). Suddenly There's A Meadow In The Ocean With 'Flowers' Everywhere. Alirita December 30, 2012. “It was three, maybe four o'clock in the morning when he first saw them. Grad student Jeff Bowman was on the deck of a ship; he and a University of Washington biology team were on their way back from the North Pole.”
  6. Jeff S. Bowman and Jody W. Deming (January 21, 2012). Elevated bacterial abundance in laboratory-grown and naturally occurring frost flowers under late winter conditions. Alirita December 30, 2012. “ABSTRACT Sea ice has been identified as an important microbial habitat, with bacteria and other microbes concentrated in the brine inclusions between ice crystals.... The presence of elevated numbers of bacteria in frost flowers may have implications for the previously observed chemical reactions that take place in them, especially if microbial activity can be shown to occur in this unique low temperature, low water”
  • Rimedoj, D. Bruce. "Floroj de glacio: tiuj delikataj "floroj" ŝosas nur en vintro, sed vi ne trovos ilin katalogitaj en iu herbolibro". Naturhistorio. Februaro, 2004.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Fonto[redakti | redakti fonton]

En tiu ĉi artikolo estas uzita maŝina traduko de WikiTrans de teksto el la artikolo Frost flower en la angla Vikipedio.