Gábor Bálint

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Szentkatalonai Bálint Gábor (1844-1913).jpg

D-ro BÁLINT Gábor (naskiĝis la 13-an de marto 1844 en Szentkatolna, Covasna (distrikto), Hungario, nun Rumanio, kaj mortis la 25-an de majo 1913 en Temesvár (Timişoara). Li estis la unua hungara pioniro de Esperanto.

Bálint Gábor estis universitata profesoro pri kompara lingvistiko de la ural-altajaj lingvoj en Kolozsvár (Cluj-Napoca). Li kreis teorion pri la prahistorio de la hungaroj - kiu ekde tiam pruviĝis erara. Li parolis 21 lingvojn. En 1898 li partoprenis en esplorvojaĝo al Azio de Jenő Zichy.

Bálint konis, sed ne akceptis la lingvon Volapuko. En 1897 pro lingvistikaj interesoj li konatiĝis kun Esperanto en la urbo Kolozsvár, do oni konsideras lin kiel la unua hungara esperantisto. En la sama jaro li eldonis litografie la regulojn de Esperanto. Li skribis ankaŭ antaŭparolon por la unua hungarlingva lernolibro de Esperanto "Esperanto világnyelv" verkita kaj eldonita de Ábel Barabás en 1898.

En 1903 li kontaktis la organizon [[Délégation pour l'adoption d'une langue internationale]], organizitan de la francaj profesoroj [[Louis Couturat]] kaj [[Leopold Leau]], kaj en 1907 li iĝis adepto de Ido. En 1909 li kandidatiĝis por la Ido-akademio, sed ne elektiĝis. Post tiu ĉi malsukceso li [[kabei]]ĝis el ambaŭ movadoj.

Oni agnoskas lian staton esti la unua hungaro, kiu eklernis Esperanton, sed li estas nefavorata en la Esperanto-movado pro lia perfido al Esperanto.