Ginko
El Vikipedio
|
|
||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Troveblo de fosilioj: fosiloj trovita Ĵuraso - Plioceno | ||||||||||||
Ginkgo-folioj
|
||||||||||||
| Biologia klasado | ||||||||||||
|
||||||||||||
| Konserva statuso | ||||||||||||
|
|
||||||||||||
|
G. biloba L. |
Ginko aperis en la permio. Alta, decidua, monoklina arbo. Nature vivas en Ĉinio, de tio ĝi estis portata al Japanio, plurloke uzatas kiel ornamplanto. Ĝiaj folioj similas al mana ventumilo. La polenaj floroj aspektas amente. La stamenaj floroj kun du prosemoj sidas sur pedunklo. La semoj havas neagrablan rancan odoron. La ekstera ŝelo estas suka, la interna kerno estas malmola.
En pluraj lokoj ginkoj estis plantitaj fare de E-o kluboj (ekzemple en Bersée), kiel "Esperanto-arbon". Konjekteble ĉar onidire tiu estis la unua arbo, kiu reekkreskis en Hiroŝimo post ties neniigo.
Beletre, jen japana poemo de Yosano Akiko (1878-1942) pri ginko:
Super monteto
Pendas luno sinka
En lumo flirtas
Kvazaŭ birdeto ora
Folia fluo ginka
Ankaŭ vidu gimnospermoj kaj arbo
The Ginkgo Pages
Malnova Ginkgo-arbo en Bambergo/Bavario
[redakti] Vidu ankaŭ jenon:
[redakti] Eksteraj ligiloj
Citaĵa eraro Etikedoj <ref> ekzistas, sed neniu etikedo <references/> estis trovita; $2

