Guido Guinizzelli

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Guido GUINIZZELLI1230 – ĉ 1276) estis itala poeto de la 13-a jarcento apartenanta al la movado nomita Il Dolce Stil Nuovo kune kun Guido Cavalcanti, Lapo Gianni, Gianni Alfani, Dino Frescobaldi kaj Cino Da Pistoia.

Oni havas tre malampleksan scion pri lia vivo. Li naskiĝis en Bolonjo kaj estis juristo. Li estis ekzilita pro la malvenko de la gibelinoj.

Lia poezio estas ege abstrakta kaj metafizika koncerne al la priskribo de la ama doktrino. Li pritraktas komplekse la fenomenologion de amo. Danto en la Purgatorio nomas lin patro mia kaj atribuas pleje al Guinizzelli la ecojn de la tuta skolo: dolĉo, ĝentilo kaj leĝero.

Verkaro[redakti | redakti fonton]

  • A frate Guittone
  • Madonna, il fino amor
  • Donna, l'amor mi sforza
  • Lo fin pregi' avanzato
  • Lo vostro bel saluto e 'l gentil sguardo
  • Vedut'ò la lucente stella diana
  • Dolente, lasso, già non m'asecuro
  • Ch'eo cor avesse, mi potea laudare
  • Io voglio del ver la mia donna laudare
  • Lamentomi di mia disavventura
  • Gentil donzella, di pregio nomata
  • Madonna mia, quel dí ch'Amor consente
  • Si sono angoscïoso e pien di doglia
  • Tegno de folle 'mpres', a lo ver dire
  • Al cor gentil rempaira sempre amore
  • Pur a pensar mi par gran meraviglia
  • Fra l'altre pene maggio credo sia
  • Chi vedesse a Lucia un var capuzzo
  • Volvol te levi, vecchia rabbïosa
  • Voi, ch'avete mutata la maniera (Rivolta da Bonagiunta Orbicciani a Guinizzelli)
  • Omo ch'è saggio non corre leggero (In risposta a Bonagiunta Orbicciani)
  • O caro padre meo, de vostra laude
  • Figlio mio dilettoso, in faccia laude
  • Donna, il cantar soave
  • Conoscer sé, a voler esser grande