Heian-epoko
El Vikipedio
Heian-epoko (平安時代 hejan-ĵidai, hejan signifas pacon) estas la epoko de ĉirkaŭ 400 jaroj inter 794 kaj 1185 aŭ 1192, de kiam Kammu translokigis la ĉefurbon al Kioto (kies tiama nomo estis Heian-kyō, ĉefurbo de paco), ĝis kiam Minamoto no Yoritomo iĝis ŝoguno.
Tiu epoko estas konsiderata kulmino de la imperiestreco kaj famas pro artoj, ĉefe poezio kaj literaturo. Tiam oni parolis kaj skribis la klasikan japanan lingvon kaj inter alie evoluigis la skribsistemojn de hiragana kaj katakano.
 |
 |
 |
