Helbruna malkohao

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Helbruna malkohao
Sirkeer Malkoha.jpg
Biologia klasado
Regno: Animaloj Animalia
Filumo: Ĥorduloj Chordata
Klaso: Birdoj Aves
Ordo: Kukoloformaj Cuculiformes
Familio: Kukoledoj Cuculidae
Genro: Phaenicophaeus
Specio: Ph. leschenaultii
Phaenicophaeus leschenaultii
(Lesson, 1830)
Konserva statuso
{{{220px}}}
Konserva statuso: Malplej zorgiga
Sinonimoj

Taccocua leschenaultii

Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg

La Helbruna malkohao (Phaenicophaeus leschenaultii), estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi estas loĝanta birdo en la Hinda subkontinento.

Distribuado[redakti | redakti fonton]

Ĉie sub Himalajo en Hinda subkontinento, tio estas Bangladeŝo, Sri-Lanko; kaj laŭ regionoj en Pakistano kaj Raĝastano. Foje ĝi estis konsiderita kiel tri rasoj, variantaj laŭ koloro.

Aspekto[redakti | redakti fonton]

  • Grando: grandeca birdo de 42cm.
  • Aspekto: Ĉefe terbruna kaj ruĝeca en koloro, kaj la longa granda vosto estas bordita de elstaraj blankpintaj graditaj krucstriitaj vostoplumoj. Estas evidenta rilato kun la centropo Fazancentropo[1]. La beko estas hoka, brilruĝega kaj flava. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli senkoloraj kaj striitaj supre.
  • Habitato: Ege surtera, malferma arbustejo kaj dorna ĝangalo, decidua duaranga ĝangalo. Soleca aŭ laŭ paroj.
  • Kutimaro: Ili ĉasgvatas inter arbustoj kiel la Fazancentropo, serĉante manĝaĵon; insektoj, lacertoj, falitaj fruktoj kaj beroj, ktp. Kuras milde tra la herbaro kiel mungoto. Malforta fluganto, sed ili povas supreniri arbojn rapide, saltante el branĉo al branĉo kun granda lerteco, kiel la centropoj.
  • Voĉo: Akra laŭta "kek-kek-kek-kerek-kerek-kerek" simila al la krioj de Kolumpapago; kaj iamaniere simila al tiu de Ĝangala strigo[2] (Glaucidium radiatum)
  • Manĝo: Vario de insektoj, raŭpoj kaj etaj vertebruloj. Ili eventuale manĝas berojn.[3]

Reproduktado[redakti | redakti fonton]

Tiu kukolo, kiel aliaj Malkohaoj estas neparazita.

  • Sezono - Marto al aŭgusto (depende de latitudo)
  • Nesto: neprofunda platformo de branĉetoj kovritaj de verdaj folioj, en dorna arbusto kiel Euphorbia, aŭ arbetoj de 2 ĝis 7 m.
  • Ovoj: 2 aŭ 3, blankaj, kun kalka teksturo.

La scienca nomo de tiu ĉi specio rememoras la francan botanikiston Jean Baptiste Leschenault de la Tour.

Bildaro[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. (1986/2001) Handbook of the Birds of India and Pakistan, 2nd ed.,10 vols, 2nd, Oxford University Press. Bird Number 598
  2. (1983) The book of Indian Birds, Twelfth Centenary edition. Bombay Natural History Society/Oxford University Press. 
  3. (1998) Guide to the Birds of Indian subcontinent. Christopher Helm. ISBN 0-691-04910-6.