Hemera

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

HEMERA, el la gr. Ήμέρα, estas la ina personigo de la Tago, kaj unu el la Protogonoj, la bazaj pradioj. Oni ankaŭ nomis ŝin Amar (Αμαρ, ‘tago’), kaj ŝia romia samsignifa diino estis Dies.

Laŭ Heziodo, Hemera estis filino de Erebo (la subtera Mallumo) kaj Niksa (la Nokto), sed Higinio asertas, en la antaŭparolo de siaj Fabeloj, ke ŝi spruĉis el Ĥaoso, same kiel Niksa. Krome, la poeto Bakilides opiniis ke ŝiaj gepatroj estis Niksa kaj Ĥrono.

Ŝi estis la paro kaj ina ekvivalento de Etero (Lumo), ŝia frato, sed neniu el ili aktive estis kultitaj de la grekoj. Laŭ Higinio, ili naskis Talasan (Maro), Geon (Tero) kaj Uranon (Ĉielo).

Kiel antitezo de ŝia patrino, Hemera ĉiutage eliris de sia palaco en Tartaro, ĝuste antaŭ la enirado de Niksa en ĝin, kaj male.

Paŭzanio kelkfoje konfuzis ŝin kun Eos (Tagiĝo). Tial, li asertas ke estis Hemera kiu forkaptis Cefalon, instigite de Afrodito.