Hirkaniaj-kaspiaj miksaj arbaroj

El Vikipedio
Saltu al: navigado, serĉo
Situo de la ekoregiono.
Mezvarma pluvarbaro en Gilano (Irano)

La hirkaniaj-kaspiaj miksaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la okcident- kaj centrazia ekoprovinco de la palearkta ekozono, kaj parto de la tutmondaj 200-unuo "kaŭkazaj, anatolaj kaj hirkaniaj mezvarmaj arbaroj" laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj. Ĝi troviĝas je la suda marbordo de la Kaspio, en la sudoriento de Azerbajĝano kaj la nordo de Irano.

La organizaĵo Naturprotekto Internacie situigis la ekoregionon en la kaŭkazan biodiverseco-varmpunkton.

Enhavo

Priskribo [redakti]

La ekoregiono okupas 55 100 kvadratajn kilometrojn. En Irano, tiu ĉi ekoregiono ampleksas la marbordon laŭlonge de la Kaspio kaj la nordajn deklivon de Elborz-Montaro. Ĝi kovras partojn de kvin provincoj de Irano de oriento al okcidento, inkluzive de norda Ĥorasano kaj Golestano ( ĉiuj sudaj kaj sudokcidentaj areoj de la orientaj regionoj de la Gorga-ebenaĵo ). La totala arbara produktaĵo el tiuj arbaroj estas taksita je 269 022 m3 por arbara surfaco de 421 373 hektaroj.

La klimato de la ekoregiono estas humide subtropika, oceana en pli altaj kaj pli nordaj lokalizoj, kaj humide kontinenta en la montaro, kun plejmulto de la precipitaĵo okazinte aŭtune, vintre kaj printempe. La Montaro Elborz estas la plej alta montaro en Mezoriento kiu kaptas la humidecon de Kaspio. Jara precipitaĵo varias de 900 mm en la nordo ĝis 1 600 mm en la sudo. Tial tiu ĉi ekoregiono estas pli abunda ol la limtuŝantaj dezertaj, duondezertaj kaj stepaj ekoregionoj.

Flaŭro [redakti]

Mezvarma pluvarbaro en Leriko ( distrikto en Azerbajĝano )
Situo de la kaŭkaza biodiverseco-varmpunkto.

La natura arbara vegetaĵaro estas mezvarma decidua foliarbaro. 32.7 pocentoj de la volumeno de Hirkaniaj arbaroj estas orienta fago (Fagus orientalis). Ĉefa trajto de la ekoregiono estas la manko de pinaloj; nur relikvoj de koniferaj specioj ĉeestas, kaj inkluzivas eŭropan taksuson (Taxus baccata), juniperojn (Juniperus spp.), mediteranean cipreson (Cupressus sempervirens var. horizontalis) kaj platikladon (Platycladus orientalis).

Aliaj indiĝenaj arbospecioj inkluzivas kaspian glediĉion (Gleditsia caspica), veluran aceron (Acer velutinum), kapadokian aceron (Acer cappadocicum), ordinaran fraksenon (Fraxinus excelsior), malglatan ulmon (Ulmus glabra), ĉerizujon (Prunus avium), adstringan sorbuson (Sorbus torminalis) kaj Tilia dasystyla.

Faŭno [redakti]

La regiono konstituas ripozejon inter Afriko kaj Rusujo por la birdomigrado. El la birdoj kiuj reproduktiĝas en la ekoregiono oni renkontas malgrandan otidon (Tetrax tetrax), migran falkon (Falco peregrinus) kaj ralardeon (Ardeola ralloides).

Endemiismoj [redakti]

Temas pri relikvaj arbaroj el la Terciaro. Pro tio ĉeestas multe da endemiaj plantospecioj.

Minacoj kaj konservado [redakti]

La ekoregiono estas krize endanĝerigita. La ĉefa minaco estas senarbarigo kaj habitatodetruo kaŭze de agrikulturo.

Vidu ankaŭ [redakti]

Morpho didius Male Dos MHNT.jpg Rilataj artikoloj troviĝas en
Portalo pri Biologio

Eksteraj ligiloj [redakti]

Кавказ. Тебердинское озеро.jpg Rilataj artikoloj troviĝas en
Portalo pri Kaŭkazio


Demanova Ice Cave 22.jpg Rilataj artikoloj troviĝas en
Portalo pri Geografio