Inertmomanto
El Vikipedio
En fiziko, la inertmomanto estas grando kiu mezuras la reziston de objekto al ŝanĝo de turniĝrapido. Ĝi ne nur dependas de la maso de la turniĝanta objekto, sed ankaŭ de la pozicio de la maso rilate al la turniĝakso.
La inertmomanto de objekto rilate al la turniĝakso z difinatas kiel
.
La koncepton inertmomanto enkondukis la svisa matematikisto kaj fizikisto Leonhard Euler en sia verkaĵo Theoria motus corporum solidorum seu rigidorum, en 1765.
Laŭ la internacia mezurunuaro, la mezurunuo de inertmomanto estas
.
La inertmomanto ludas, en turniĝoj, la saman rolon kiun la maso alprenas okaze de moviĝoj.

.