István Gyertyánffy
GYERTYÁNFFY István (djertja:nfi) estis hungara pedagogia verkisto, la unua lernejestro de la ŝtata porinstruista lernejo de Cristuru Secuiesc inter 1870 kaj 1873 naskita en Tibód la 25-an de decembro 1834 kaj mortinta en Budapest la 2-an de aŭgusto 1930.
[redakti] Biografio
Inter 1853 kaj 1855 Gyertyánffy studis kirurgion en Koloĵvaro, sed interrompis ĝin kaj ekde 1856 ĝis 1869 li instruis germanan lingvon kaj historion en la Romia Katolika Ĉefgimnazio de Székelyudvarhely. En 1869 li vojaĝis Svislandon kaj Germanujon por pristudi la porinstruistajn institutojn. En 1870 li iĝis direktoro de la ŝtata porinstruista instituto de Székelykeresztúr, en 1873 de la porinstruista instituto de Buda. Li pensiiĝis en 1899. Ekde 1878 li estis ano de la Országos Közoktoktatási Tanács (Landa Publikinstrua Konsilantaro). Li redaktis la gazeton Néptanítók Lapja (1874–94) kaj la verkon Budapesti magyar királyi állami elemi és polgári iskolai tanítóképezde múltja és jelene (1873/74–1880/81) en 1882.
[redakti] Verkoj ĉefaj
- Jelentés a székely-keresztúri állami tanító képezde első azaz 1870–71. tanévéről… Emlékirat a m. kir. tanítóképezdék reformja ügyében (Székelyudvarhely, 1872);
- Az ellenzéki szellem az iskolában (Bp., 1876);
- A tanítóképző intézeti tanárok képzésének és képesítésének kérdése (Bp., 1898);
- Az országos Tanszermúzeumról és Pedagógiai Könyvtárról (Bp., 1923).

