José de San Martín

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
José Francisco de San Martín
Museo Histórico Nacional
Museo Histórico Nacional
Naskiĝo: 25-an de februaro 1778
en Yapeyú
Vicreĝlando Río de la Plata
Morto: 17-an de aŭgusto 1850
en Boulogne-sur-Mer
Dua Respubliko de Francio
Civila agado: 1814 - 1816: Guberniestro de Cuya
1821 - 1822: Perua protektoro
Soldata kariero
Rango: Generalo
Tempo de deĵoro: 1789 - 1820
Deĵoris en: 1789 - 1811: Hispana armeo
1817: Anda armeo
Komandis al: 1814: Norda armeo
1817 - 1820: Ĉilia armeo
Bataloj: Batalo apud Bailen
Batalo apud San Lorenzo
Batalo apud Maipú
Batalo apud Chacabuco
v  d  r
Information icon.svg

José Francisco de San Martín (25-a de februaro 1778 - 17-a de aŭgusto 1850) estis argentina militisto, kies kampanjo estis decida por la sendependeco de Argentino, Ĉilio kaj Peruo. Komune kun Simón Bolívar, li estas konsiderita la plej grava liberiginto de Sudameriko dum la hispana koloniado. En Argentino li havas la titolon "Padre de la Patria" (esperantlingve: "Patro de la Patrio") kaj estas konsiderata nacia heroo. En Peruo li estas rekonita kiel Liberiginto de tiu lando kaj la armeo de Ĉilio rekonas lin per la grado de Ĝenerala Kapitano.

Lia familio[redakti | redakti fonton]

José Francisco de San Martín naskiĝis en Yapeyú, en la aktuala Provinco "Corrientes", la 25-a de februaro de 1778.

Lia patro, Juan de San Martín y Gómez, naskiĝis en la vilaĝo Cervatos de la Cueza, en la provinco Palencia, Hispanio, kaj estis leŭtenanta guberniestro de tiu distrikto. Lia patrino, Gregoria Matorras del Ser, estis nevino de la konkeranto de la Ĉaka-Regiono.

Aliaj projektoj[redakti | redakti fonton]