Joseph Uphues

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Joseph Uphues kun kantistino Mary Muenchhoff (centre)
Defendado de Sabenino, 1886
Moltke en Berliner Tiergarten, 1905
Funebrantino ĉe la tombo de Heinrich von Stephan
Frederiko la Granda en Potsdamo, 1901. Donaco de la imperiestro. (fandita)

Joseph Uphues (* 23-an de majo 1850 en Sassenberg; † 2-an de januaro 1911 en Berlino; kompleta nomo: Joseph Johann Ludwig Uphues; alternativa skribmaniero: Josef Uphues) estis germana skulptisto.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Post metilernado kiel ĉarpentisto Joseph Uphues migradis en la jaroj 1868 ĝis 1870 tra Belgio kaj Nederlando. Ekde 1870 ĝis 1871 li metilernis kiel ŝtontajlisto en Wiedenbrück. Tie li laboris ĝis 1878. En la Akademie der Künste li estis en 1878 lernanto de Reinhold Begas kaj Fritz Schaper. En 1882 li fariĝis edifa lernanto de Begas, por kiu li ekde 1885 ĝis 1891 ankaŭ laboris kiel helpanto en la privata ateliero. Ekde 1892 li memstariĝis kiel skulptisto. En 1899 li fariĝis profesoro kaj membro de la Berlina Secesio.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Difendado de Sabenino (Düren) (1886)
  • diversaj grandaj tombmonumentoj, ekz. sur la evangela tombejo en Düren
  • Arkopafisto (1888), en la muzeo de Melbourne (Aŭstralio)

Monumentoj[redakti | redakti fonton]

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Brigitte Kaul: Joseph Johann Ludwig Uphues (1850–1911). Dissertation, Freie Universität Berlin, 1982.
  • Ulrich Thieme, Felix Becker (Hrsg.): Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler. Leipzig 1907–1950, Band 33, S. 586. (als Nachdruck: Deutscher Taschenbuch-Verlag, München 1992, ISBN 3-423-05908-7.)
  • Peter Bloch (Hrsg.): Ethos und Pathos. Die Berliner Bildhauerschule 1786–1914. Katalog zur Ausstellung der Skulpturengalerie der Staatlichen Museen Preußischer Kulturbesitz vom 19. Mai bis 29. Juli 1990 im Hamburger Bahnhof. Gebr. Mann, Berlin 1990, ISBN 3-7861-1599-0, Band 1, S. 570.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]