Julius Erving

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
JuliusErvingSlamDunk1981.jpg

Julius Winfield Erving 2a (naskiĝita la 22 de februaro de 1950 en Roosevelt, Novjorkio), konita popole kiel D-ro. J, estas malnova ludanto de usona korbopilkado kiu elstaris en la jardekoj de la 1970-aj kaj la 1980-aj jaroj. Disvolvis lian profesian karieron unue en la ABA kaj poste en la NBA.

Erving gajnis tri konkursojn, kvar premiojn MVP kaj tri titolojn de maksimuma poentanto tiel en la ABA, kun Virginia Squires kaj New York Nets, kiel en la NBA, kun Philadelphia 76ers. Estas la maksimuma notanta kvinono de la historio de la profesia basketbalo kun 30.026 punktoj (NBA kaj ABA kombinitaj).

Erving estis enoficigita unu el la 50 pli bonaj ludantoj de la historio de la NBA kaj en 1993 estis inkludita en la Basketball Hall of Fame. Krome, li iĝis unu el la pioniroj de la mortofrapo, popularigante la spektaklan "Tomahawk".

Sporta trajektorio[redakti | redakti fonton]

Universitato[redakti | redakti fonton]

La Doktoro J, alnomo kiu jam havis en la Mezlernejo Roosevelt, iniciatis siajn studojn en la Universitato de Massachusetts en 1968. En du jaroj de kariero, spektindaj mez-nombroj 26,3 punktoj kaj 20,2 resaltoj por partio, malgraŭ liaj malmulaj 1,98 metroj de staturo. Estas unu el la solaj 5 ludantoj kiuj atingis la heroaĵon mez-nombri pli de 20 punktoj kaj 20 resaltoj en la NCAA. Malgraŭ tio, li ne altiris tro da atento de la publiko en tiuj jaroj.

Virginia Squires[redakti | redakti fonton]

En epoko en kiu du grandaj ligoj kunvivis, kaj la fluo de ludantoj de unu al alia estis ofta, Erving decidis subskribi kiel libera agento por Virginia Squires, de la ABA, en 1971. Kvankam la Squires jam havis la notanton Charlie Scott, li frue gajnis reputacion kiel ludanto, kaj ĉefe, pro sia ludo, speciale siaj mortofrapoj. En tiu unua sezono kiel profesia, mez-nombro 27,3 punktoj por matĉo, restante dua en la kuro al la premio de Rookie (Sensperta) de la jaro malantaŭ alia legendo, Artis Gilmore. Estis selektita en la dua pli bona kvinono de la ligo kaj en la unua de senspertuloj. Post fini la sezono kun rekordo de 45 venkoj kaj 39 malvenkoj, dua en la Oriento malantaŭ la 68-16 de Kentucky Colonels, la Squires alvenis ĝis la Finojn de la Divido Ĉi tiu, kie estis disvenkitaj de Newyorkers Nets de Rick Barry. En playoffs, Erving averaĝis 33.3 punktojn por matĉo, tiel en la serio antaŭ The Floridians kiel ĉe Nets.

En 1972 estis deklarita elektebla por la NBA kaj estis Milwaukee Bucks kiu supreniris, en la dekdua elekto de la Draft de la NBA de 1972. Tiam li koincidis kun du de la plej grandaj ludantoj de ĉiuj tempoj, Oscar Robertson kaj Kareem Abdul Jabbar, sed ne al li kontentigis la elekto, kaj li provis ludi kun Atlanta Hawks, kaj eĉ ludis tri matĉojn de antaŭsezono kun ili, sed juĝa dispozicio lin devigis reveni al la ABA, kun lia malnova teamo. Post reveni al la ABA, en lia dua sezono kiel profesia, averaĝe 31.9 punktoj por matĉo, la maksimumo de lia kariero, kaj li ricevis la unuan de siaj kvar sinsekvaj elektoj en la pli bona kvinono de la ABA, kune kun Gilmore, Billy Cunningham, James Jones kaj Warren Jabali. Lia spektinda stilo, kunigita al lia bildo kun afrikusona harararanĝo lin igis tuj en la bildo de la ligo.