Julius Glück

El Vikipedio

Saltu al: navigado, serĉo

Julius GLÜCK [JUlius glük] (naskiĝis la 12-an de marto 1877 en Duschnik, tiam Aŭstrio-Hungario, hodiaŭ en Ĉeĥio; mortis en 1942 (?)) estis inĝeniero kaj fabrik-direktoro en Berlino kaj germana esperantisto.

Profesoro Wilhelm Ostwald instruis al li Esperanton en 1907, kaj Glück de tiam dediĉis preskaŭ la tutan vivon al la movado. Li estis estrarano de Universala Esperanto-Asocio (UEA) en Vieno, de Germana Esperanto-Asocio (GEA), kaj prezidanto de pluraj Esperanto-grupoj kaj tiu de la Esperanto-Ligo Berlin, kies honora membro li fariĝis okaze de lia 25-jara Esperantiĝo je 22 nov. 1932 ktp.

Li propagandis en Aŭstrio, Ĉeĥoslovakio, Hungario, Pollando, Germanio kaj Francio. Li faris 104 Esperanto-paroladojn en Radio Berlin, inter ili 3 radiokursojn. Glück verkis propagandajn artikolojn por ĉirkaŭ 40 germanaj gazetoj kaj revuoj.

Li posedis la profesoran diplomon de Internacia Instituto de Esperanto, estis ekzamena komisaro de tiu Instituto kaj tiu en Aŭstrio. Ĝis 1933 li gvidis 208 Esperanto-kursojn; laŭ sia kalkulo li havis ĉirkaŭ 30.000 Esperanto-lernantojn en Germanio.

Li partoprenis ankaŭ la internacian Esperanto-movadon. Li estis kunlaboranto de Lingvo Internacia, La Revuo, Esperanto, Heroldo de Esperanto kaj aliaj. Eniris redakcion de libroserio Muusses Esperanto Biblioteko.

Laŭ aserto de lia nevo, Glück en 1912 renkontiĝis dum la Krakova 8-a Universala Kongreso kun Lenin.

Enhavo

[redaktu] Fotoj

  • La Praktiko 1936/8 (56), p.7 okaze de la kvinjara jubileo de la loka Esperantista klubo "Amikeco" en Venlo, kie li festparolis.
  • La Praktiko 1932/1, p.[8] kun Arnold Behrendt, Glaser, Cseh kaj Dauge (Glück estas nur malbone rekonebla).

[redaktu] Verkoj

  • germanlingva lernolibro (kun SOS), 1910, ĝis 1933 eldoniĝis 35.000 ekzempleroj.
  • germana lernolibro por memstudado kaj radio.
  • aliaj lerniloj, ankaŭ en periodaĵoj.
  • Albumo pri la Universala Kongreso de Krakovo en 1912 (ĉefkunlaboranto).
  • El la klasika periodo de Esperanto. Antoni Grabowski kaj K. Bein (Kabe).
    Pro Esperanto, Vieno, 1989 (36p.) >recenzeto

[redaktu] Literaturo pri Julius Glück

  • Wollenberg, Fritz. El la historio de la Esperanto-movado en Berlin. Unua Parto. Berlin 1993.

[redaktu] Eksteraj Ligoj

Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la Enciklopedio de Esperanto (EdE en ekstera arkivo).
Elŝutita el "http://eo.wikipedia.org/wiki/Julius_Gl%C3%BCck"