Kaio (papo)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Kaio
PCaius.jpg
Naskonomo Caius aŭ Gaius
Komenco de pontifiko 17-an de decembro 283
Fino de pontifiko ĉ. 22-a de aprilo 296
Antaŭulo Eŭtikiano
Sekvanto Marceleno
Dato de naskiĝo
Loko de naskiĝo
Dato de morto ĉ. 1-a de aprilo 304?
Loko de morto Romo, Italio
v  d  r
Information icon.svg

Papo Sankta Kaio aŭ Gaio estis papo de la 17-a de decembro 283 al la 22-a de aprilo 296. Kristana tradicio diras ke li naskiĝis en la dalmata urbo Salono, hodiaŭ Solin proksime de Split, la filo de viro ankaŭ nomita Kaio, kaj membro de nobela familio kun rilatoj al la imperiestro Diokleciano.

Malmultaj informoj pri Kaio estas haveblaj krom tiu donita de la Liber pontificalis, kiu reliefas en legenda klarigo de la martireco de Sankta Suzana por siaj informoj. Laŭ legendo, Kaio baptis la virojn kaj virinojn kiuj estis konvertitaj pere de sankta Tiburcio (kiu estas honorita kun Sankta Suzana) kaj Sankta Kastulo. La legendo rakontas ke Kaio prenis rifuĝon en la katakomboj de Romo kaj mortis kiel martiro.

Domo de Kaio[redakti | redakti fonton]

Proksimume en 280, frua kristana adordomo estis establita sur la loko de Sankta Suzana, kiu, kiel multaj el la plej fruaj kristanaj kunvenejoj, estis domo (domus ecclesie). La domo apartenis, laŭ la akto de la 6-a jarcento al fratoj nomitaj Kaio kaj Gabino, eminentaj kristanoj. Kaio povas esti tiu papo, aŭ Kaio la presbitero. Gabino estas la nomo donita al la patro de sankta Suzana. Tiel, fontoj deklaras ke Kaio estis la onklo de sankta Suzana.

Papofico[redakti | redakti fonton]

Kiel papo, li dekretis ke antaŭ atingi la pozicion de episkopo, unue oni devas esti pordisto, lektoro, ekzorcisto, akolito, subdiakono, diakono, kaj pastro. Li ankaŭ disigis la distriktojn de Romo inter la diakonoj. Dum lia papado, kontraŭ-kristanaj iniciatoj pliiĝis, kvankam novaj preĝejoj estis konstruitaj kaj tombejoj estis vastigitaj. Sanka Kaio eble ne estis martirigita: la persekutado de Diokleciano kontraŭ kristanoj komenciĝis en 303, post la morto de Kaio, kaj Diokleciano ne estis tuj malamika al kristanismo post flata imperiestro.

Tombo kaj entombigo[redakti | redakti fonton]

Bildigo de la ebla martireco de papo Kaio, de Lorenzo Monako. Originale parto de la altara pentraĵo de la preĝejo San Gaggio en Florenco.

Kaio estas menciita en la Depositio Episcoporum (tial ne kiel martiro) de la 4-a jarcento: X-kl-Maiicaii en Callisti.

La tombo de Kaio, kun la origina tomba surskribo, estis malkovrita en la katakombo de Kaliksto kaj en ĝi la ringo per kiu li stampis siajn leterojn. En 1631, lia supozata loĝejo en Romo estis igita preĝejo. Tamen, ĝi estis disfaligita en 1880 por fari lokon por la Ministerio de Milito, sur la Via XX Settembre, kaj liaj restaĵoj estis transdonitaj al la kapelo de la familio Barberini.

Admiro kiel sanktulo[redakti | redakti fonton]

La festotago de Sankta Kaio estas la 22-a de aprilo, kiel ankaŭ de sankta Soter. Ili estas festitaj komune en la Tridentina Kalendaro kaj en la sinsekvaj versioj de la Ĝenerala Roma Kalendaro ĝis 1969, kiam ili estis forlasitaj. Ambaŭ estas menciitaj je malpli ol 22-a aprilo en la romia martirologio, la oficiala listo de agnoskitaj sanktuloj. La eniro por sankta Kaio estas kiel jeno: " Ĉe Romo, en la katakombo de Kaliksto sur la Via Appia, la entombigo de sankta Kaio, papo, kiu, fuĝante de la persekutado de Diokleciano, mortis kiel konfesanto pro la kredo. "

Sankta Kaio estas bildigita en arto uzante la papan tiaron kun Sankta Nereo. Li estas honorita en Dalmatio kaj Venecio. En Florenco, la preĝejo de San Gaggio ĉe la Via Senese estis dediĉita al li.