Kolmakula tinamo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Kolmakula tinamo
Kolmakula tinamo, ilustraĵo fare de Joseph Smit, 1895
Kolmakula tinamo, ilustraĵo fare de Joseph Smit, 1895
Biologia klasado
Regno: Animaloj Animalia
Filumo: Ĥorduloj Chordata
Klaso: Birdoj Aves
Ordo: Tinamoformaj Tinamiformes
Familio: Tinamedoj Tinamidae
Genro: Rhynchotus
Specio: Rh. maculicollis
Rhynchotus maculicollis
(G. R. Gray, 1867)[1]
Konserva statuso
{{{220px}}}
Konserva statuso: Malplej zorgiga
Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg

La Kolmakula tinamo (Rhynchotus maculicollis) estas birdospecio troviĝanta en herbajaj montobordoj de Andoj de Bolivio kaj Argentino.[2]

Taksonomio[redakti | redakti fonton]

Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ Paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el Paleognatoj nome Strutoformaj kiaj la Struto, la Emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la Tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj.[3]

Iam, ĝi estis konsiderata subspecio de la Ruĝflugila tinamo, sed ĝi havas diferencan kanton, kaj ties kapo kaj kolo estas striecaj kaj punktecaj je nigro. La SACC disigis tiun kiel monotipa specio[2] kaj la IUCN sekvis ĝin en 2006.[4]

Aspekto[redakti | redakti fonton]

La Kolmakula tinamo estas helbruneca tinamo kiu havas nigrecan striecon kaj punktecon en kapo (krono) kaj kolo (vertikale) kaj de tie la komuna nomo kaj la latina scienca nomo. Estas ankaŭ nigreca muŝtaĉo al orelareo el la bekobazo. La ventro estas blankeca, sed la flankoj montras striecon same kiel la dorso.

Kutimaro[redakti | redakti fonton]

Kiel ĉe aliaj tinamoj, ankaŭ la Kolmakula tinamo manĝas frukton falintajn sur la grundon aŭ el malaltaj arbustoj. Ili manĝas ankaŭ malgrandajn kvantojn de senvertebruloj, florburĝonoj, freŝaj folioj, semoj, kaj radikoj. La masklo kovas la ovojn kiuj povas veni el diferencaj inoj, kaj poste li mem zorgas la idojn ĝis ili pretas de si mem. La nesto estas situanta surgrunde en densa arbustaro inter altaj apogradikoj interplektitaj.[3]

Teritorio kaj habitato[redakti | redakti fonton]

La Kolmakula tinamo loĝas en Andoj el nordokcidenta Argentino kaj Bolivio el 1,000 al 3,000 m. Ĝi preferas duonaridajn arbustarojn kaj cerealkampojn.[5]

Konservado[redakti | redakti fonton]

La IUCN klasigas tiun tinamon kiel Malplej Zorgiga,[5] kun loĝa teritorio de 114,000 km².[6]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Brands, S. (2008)
  2. 2,0 2,1 Clements, J (2007)
  3. 3,0 3,1 Davies, S. J. J. F. (2003)
  4. Remsen Jr., J. V. (2000)
  5. 5,0 5,1 BirdLife International   (2012).   Rhynchotus maculicollis.   Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj.   Versio 2012.1.   Internacia Unio por la Konservo de Naturo.   Elŝutita 16a Julio 2012.
  6. BirdLife International (2008)(a)

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  • BirdLife International (2008(a)). "Huayco Tinamou - BirdLife Species Factsheet". Data Zone. Konsultita 09 Feb 2009.
  • Brands, Sheila (Aŭg 14 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification, Rhynchotus rufescens". Project: The Taxonomicon. Konsultita Feb 09 2009.
  • Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
  • Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 57–59. ISBN 0-7876-5784-0.
  • Remsen Jr., J. V.; et al. (07 Aug 2008). "Proposal to South American Checklist Committee (#2000-01): Elevate Rhynchotus maculicollis to species rank". South American Classification Committee. American Ornithologists' Union. Konsultita 04 Feb 2009.
Haliaeetus leucocephalus LC0198.jpg Rilataj artikoloj troviĝas en
Portalo pri Birdoj