Kulmo (planto)

Kulmo aŭ pajlotigo botanike origine referencis al tigo de iu ajn tipo de planto. Ĝi derivas de la latina vorto por tigo ( culmus ) kaj nuntempe specifike referencas al supertera aŭ aerea tigo de poacoj kaj ciperacoj.

Ĝi nete estas subdividita en nodojn kaj internodojn; tiuj ĉi plejofte estas kavaj.

Ekde la nodoj estiĝas la folioj ( po unu por nodo ). La internodoj multe apudiĝas ĉe la bazo de la kulmo kaj distanciĝas proporcie al distanco de la grundo. Tio ĉar la mekanismo de la primara kreskado de la planto baziĝas sur la kreskado de la nodi kaj la postea plilongigo de la internodoj. Ekde la unuaj nodoj ( reciproke tre apudaj ) formiĝas novaj kulmoj. Tiu propreco permesas al planto de kreski laŭ la larĝeco kaj formi faskojn pli-malpli kompaktajn. Estas speciale aferkoncerne se oni konsideras la falĉado ( de la homo kaj poste la paŝtado ).

Ĉe iuj specioj la bazaj nodoj povas akumuli rezervajn substancojn.

Referencoj

Rilataj artikoloj troviĝas en Portalo pri Biologio