Lednica

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Disambig.svg La titolo havas ankaŭ aliajn signifojn, por vidi ilin bonvolu rigardi la apartigan paĝon: Lednica (apartigilo)


Lednica
hungare: Lednic, germane: Lednitz
municipo
Evropa slovensko lednica obec 19042007 fotka 2.jpg
Vido al la supra parto de Lednica
Oficiala nomo: Lednica
Lando Flago de Slovakio  Slovakio
Regiono Regiono Trenčín
Distrikto Distrikto Púchov
Historia regiono Supra Hungarujo
Parto de Považie
Situo Lednica
 - alteco 404 m s. m.
 - koordinatoj 49°06′32″N 18°12′52″E  /  49.10889°N, 18.21444°O / 49.10889; 18.21444 (Lednica)
Areo 22,65 km² (2 265 ha)
Loĝantaro 978 (31.12.2011)
Denseco 43,18 loĝ./km²
Unua skribmencio 1259
Horzono MET (UTC+1)
 - somera tempo MET (UTC+2)
Poŝtkodo 020 63
Telefona antaŭkodo +421-42
Aŭtokodoj PU
NUTS 513318
Situo enkadre de Slovakio
ButtonRed.svg
Situo enkadre de Slovakio
Situo enkadre de Regiono Trenčín
ButtonRed.svg
Situo enkadre de Regiono Trenčín
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo: Lednica
Retpaĝo: www.lednica.eu.sk
Portal.svg Portalo pri Slovakio

Lednica (hungare Lednic) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

Situo[redakti | redakti fonton]

Lednica situas en valo de rojo proksime de la ĉeĥa landlimo, fine de 2 sakovojoj, kiuj renkontiĝas antaŭ la vilaĝo. Púchov troviĝas je 15 km.

Historio[redakti | redakti fonton]

La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1259 en formo "Lednyche". En 1465 ĝi ricevis la rangon libera reĝa urbo de Matiaso la 1-a. En 1628 rifuĝintaj husanoj ricevis permeson tie loĝadi. En 1784 loĝis tie 657 vilaĝanoj (132 familioj) en 121 domoj, en 1828 805 vilaĝanoj en 112 domoj. En la 19-a jarcento la urbo iĝis kampurbo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lednic 805 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Púchov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

Burgo[redakti | redakti fonton]

La unua mencio okazis ankaŭ pri la fortikaĵo en 1259. La posedantoj estis ekzemple Mateo Csák kaj Francisko Rákóczi la 2-a. La Habsburgoj bruldetruis la fortikaĵon en 1672. Ekde tiam ĝi estas ruino.

Vidindaĵoj[redakti | redakti fonton]