Les Brenets

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Les Brenets
Blazono de Les Brenets
Les Brenets
Kantono Neŭŝatelo
Distrikto Le Locle
Koordinatoj  47°4′10″N 6°42′20″O  /  47.06944°N, 6.70556°O / 47.06944; 6.70556 (Les Brenets)Koordinatoj: 47°4′10″N 6°42′20″O  /  47.06944°N, 6.70556°O / 47.06944; 6.70556 (Les Brenets)
Nombro de enloĝantoj 1104
Areo 11,52 km²
Alteco 849 m super marnivelo
Poŝtkodo 2416
Komunumkodo 6431
Mapo de Les Brenets

Pri la komunumo[redakti | redakti fonton]

Les Brenets estas vilaĝo (mil cent enloĝantoj) en la Kantono Neuchâtel en Svislando (en franclingva parto). Ĝi havis 1104 loĝantojn la 31-an de decembro 2007.

Geografio[redakti | redakti fonton]

Les Brenets situas en Ĵurasa montaro, ĉe la bordo de la rivero Doubs, kiu formas la limon kun Francio. Proksimaj urboj estas Le Locle kaj de La Chaux-de-Fonds. Ĝi estas tre plaĉa loko orientita okcidente, do sen malvarma vento el oriento.

Najbaraj komunumoj[redakti | redakti fonton]

La komunumo Les Brenets limas al Le Locle kaj Les Planchettes en Kantono Neŭŝatelo kaj al Villers-le-Lac en Francio.

Turismo[redakti | redakti fonton]

La komunumo ofertas riĉajn turismajn aktivecojn kaj troviĝas multaj valoraj kulturaĵoj en la regiono. Aparte vidindaj estas la akvofalo Saut-du-Doubs. Sur la Lago de Les Brenets funkcias publika transporto per ŝipoj dum printempo, somero kaj aŭtuno; en vintro okazas, ke la lago frostiĝas: tio invitas al glitŝuado. La lago estiĝis pro natura baro de la rivero Doubs,

Trafiko[redakti | redakti fonton]

De Svislando la komunumo atingeblas tra la montpasejo Col des Roches. Ek de la jaro 1890 ekzistas trajnlinio de la Neŭŝatelaj Fervojoj de Le Locle al Les Brenets.

Historio[redakti | redakti fonton]

Hôtel Communal konstruita en 1511. Fotis Mireille Grosjean

La unua dokumenta mencio de Les Brenets datiĝas el la jaro 1325 kiel chiez le Bruignet. [1]

En Les Brenets naskiĝis Henri Etienne (1862-1927), kiu dungiĝis de Ferdinand de Lesseps por konstrui la Panamo-kanalon. Li devis sekrete dungi ĉinojn por tiu laboro. En 2014 aperis liaj leteroj al lia familio [2]

Partnera komunumo[redakti | redakti fonton]

Laroque (Hérault) en la sudo de Francio estas partnera urbo de Les Brenets.

Esperanto en Les Brenets[redakti | redakti fonton]

La verda stelo videbla laŭ la strato al akvofalo Saut-du-Doubs. Fotis Mireille Grosjean
Memorŝildo pri Edouard Ducommun. Fotis Mireille Grosjean

En Les Brenets vivis ek de 1904 Sinjoro Edouard Ducommun (1865-1951), instruisto, kiu instruis Esperanton en la elementa lernejo de la vilaĝo. Ducommun fondis en Les Brenets en 1904 Esperanto-Grupon, kiun li mem vivtenis dum pluraj jardekoj. Estis li, kiu pentris la verdan stelon sur la roko, kiu ankoraŭ hodiaŭ videblas apud la promenvojo de Les Brenets al la akvofalo Saut-du-Doubs[3]. Kelkaj esperantistoj remetis verdan koloron al la stelo dum la dudeka jarcento, tiel ke la stelo ankoraŭ hodiaŭ vidiĝas. Memorŝildo pri Edouard Ducommun situas sur la muro de la domo Grand-Rue 14 (vidu foton). Lia tombo kun esperanta stelo troviĝas en la vilaĝa tombejo.

En 2004 Les Brenets gastigis la Ĝeneralan Kunvenon de Svisa Esperanto-Societo.

En 2013 (ekde 1977) vivas tie Sinjorino Mireille Grosjean, mondfama esperantistino (ekde 1985), kiu okupiĝas ĉefe pri la ekzamenoj de ILEI/UEA. Do ĉiuj testoj rilate al Internaciaj Ekzamenoj de ILEI/UEA faritaj ekde komenco de 2007, aŭ farotaj tra la mondo estas verkitaj en Les Brenets. En 2013 ŝi fondis GELB, tio estas "Groupe Esperanto Les Brenets", loka esperanto-grupo. Ŝi verkis kunlabore kun alia vilaĝano teatraĵon "Tout Doux Tout Doubs" pri la historio de la vilaĝo; okazis 3 spektakloj en majo 2013. En du lokoj de tiu teksto estas mencio de Esperanto. Dum la 46a Konferenco de ILEI en Herzberg en julio 2013 Mireille Grosjean elektiĝis kiel prezidanto de ILEI.

La dekan de septembro 2013 fondiĝis asocio por subteni la trajnlinion inter Le Locle kaj Les Brenets, kies nomo estas "Le Régional". En la membraro de la unua tago el dek personoj estas tri esperantistoj.

Fontindikoj[redakti | redakti fonton]

  1. Fonto: Christine Müller: Les Brenets en Historia Leksikono de Svislando (2003-01-13)
  2. Henri Etienne: "Des Chinois pour le canal de Panama, correspondances 1886-1889" ETHNO DOC Editions d'En Bas, Lausanne
  3. (Fonto: Andreas E. Künzli: Universalaj Lingvoj en Svislando p 253/254)

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]