Liptovský Mikuláš

Liptovský Mikuláš
	Liptovský Mikuláš; (Liptovský Svätý Mikuláš)
	germane: Liptau-Sankt-Nikolaus, hungare: Liptószentmiklós, pole: Liptowski Mikułasz
	urbo
	Placo en Liptovský Mikuláš nokte
	Blazono
	Blazono
	Oficiala nomo: Liptovský Mikuláš
Lando	Slovakio
Regiono	Regiono Žilina
Distrikto	Distrikto Liptovský Mikuláš
Historia regiono	Supra Hungarujo
Parto de	Liptov
Akva laboraĵo	Liptovská Mara
Rivero	Váh
Situo	Liptovský Mikuláš
- alteco	577 m s. m.
- koordinatoj	49°05′03″N 19°36′08″E / <span class="geo-dec geo" title="Mapoj, elĉielaj bildoj kaj aliaj datumoj por 49.08417 Esprima eraro: Neatendita operacisimbolo *">49.08417°N, Esprima eraro: Neatendita operacisimbolo <
Areo	69,968 km² (6 996,8 ha)
Loĝantaro	32 593 (30.06.2009)
Denseco	465,83 loĝ./km²
Orogenenezo; montariĝo	Liptovská kotlina
Unua skribmencio	1286
Horzono	MET (UTC+1)
- somera tempo	MET (UTC+2)
Poŝtkodo	031 01
Telefona antaŭkodo	+421-44
Aŭtokodoj	LM
NUTS	510262
Akvoparko	Akvoparko Tatralandio
	Situo enkadre de Slovakio
	Situo enkadre de Regiono Žilina
	Vikimedia Komunejo: Liptovský Mikuláš
	Retpaĝo: www.liptovskymikulas.sk
	Portalo pri Slovakio

Piediranta zono en Liptovský Mikuláš

Urba preĝejo de Liptovský Mikuláš

Akvoparko Tatralandio

Liptovský Mikuláš (antaŭe Liptovský Svätý Mikuláš), germane Liptau-Sankt-Nikolaus, hungare Liptószentmiklós, pole Liptowski Mikułasz estas urbo en Slovakio, en la Liptova valkaldrono sub la montaro Tatroj ĉe la rivero Váh. La loĝantaro nombras 33.000.

La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko. Ĝi iĝis kampurbo en 1360, havanta tiutempe fortikaĵon kaj preĝejon. La urbonomo devenis el la departemento kaj patrono de la preĝejo. En 1677 la urbo iĝis departementejo de Liptó ĝis Traktato de Trianon. En 1829 la unua slovaka biblioteko, en 1830 la unua slovaka teatro fondiĝis. Oni proklamis postulatojn de la slovakoj en 1848 laŭ la similaj hungaraj postulatoj.

Fine de la 19-a jarcento konstruiĝis granda rondirado de fervojo, kiu ligis urbojn Budapeŝto-Miskolc-Košice-Poprad-Liptovský Mikuláš-Martin-Žilina-Trnava-Bratislava-Vác-Budapeŝto. En 1910 loĝis en la urbo 3251 da homoj (1656 slovakoj, 900 hungaroj, 655 germanoj).

Partoj de la urbo[redakti]

Liptovský Mikuláš estas dividita je 16 urbaj partoj.

Urbaj partoj: Andice, Benice, Bodice, Demänová, Iľanovo, Liptovská Ondrašová, Nábrežie-Vrbica, Okoličné, Palúdzka, Ploštín, Podbreziny, Ráztoky, Staré Mesto, Stošice, Svätý Štefan, Vitálišovce
Loĝdomaroj: 4. apríla, Dr. A. Stodolu, Podbreziny, Vrbica-nordo
Aliaj partoj: Červienec, Diel, Háje, Hriadky, Malá Kolónia, Nádražie, Sever, Veľká Kolónia, Vrbica
Domgrupoj: Hlboké, Hôrky-Hložné, Luhy, Mútnik, Pod Jablonkou-Roveň, Zámostie

Urba parto	Nombro de loĝantoj al 30. julio 2009
Andice	145
Benice	155
Bodice	428
Demänová	1 009
Iľanovo	499
Liptovská Ondrašová	1 695
Nábrežie - Vrbica	8 535
Okoličné	1 118
Palúdzka	3 200
Ploštín	481
Podbreziny	9 272
Staré Mesto	5 820
Stošice	104
Vitálišovce	132
Kune	32 593

Esperanto[redakti]

Kun Liptovský Mikuláš estas Esperanto ligita jam en profunda historio. Ĉi tie agadis Esperantistoj dum la XX-a jarcento. Ili estas organizitaj en rondetoj kaj kluboj. Post "velura revolucio" en la urbo funkcias vigla Liptova Esperanto-klubo, kiu ofte okazigas turismajn, vojaĝajn, literaturajn kaj aliajn Esperanto-aranĝojn. En urbo agadis multaj Esperantaj eminentuloj . Proksime de la urbo, en civito Pribylina, troviĝas la hotelo Esperanto.

De la 27-a de decembro 2008 ĝis la 4-a de januaro 2009 okazis en Liptovský Mikuláš Ago-Semajno (200 aliĝintoj el pluraj landoj) en kunlaboro de la loka klubo, Pola Esperanto-Junularo, Varsovia Vento kaj Slovakia Esperanta Junularo.^[1]