Margraflando Brandenburgio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Margraflando Brandenburgio
Origina nomo Mark Brandenburg
 slavaj teritorioj 11571815 Prusio 
Wappen Mark Brandenburg.png
flago
Geografio
MarkBrandenburg.png
La Margraflando Brandenburgio en 1320
Ĉefurbo:
komence burgo Brandenburg, ekde 1400 burgo Tangermünde, ekde 1415 Berlino
Loĝantaro
Nacia konsisto:
germanoj
germana, la slavaj loĝantoj en unuaj generacioj ankoraŭ parolis okcidentslavajn lingvojn kiel la polaban aŭ la soraban; malplimulto en malgranda parto de la margraflanda teritorio daŭre parolas la malsuprasoraban
Ŝtat-strukturo
Antaŭaj ŝtatoj:
slavaj teritorioj slavaj teritorioj
Postsekvaj ŝtatoj:
Prusio Prusio
Historio
v  d  r
Information icon.svg

La margraflando Brandenburgio, germane Mark Brandenburg, post antaŭaj jarcentoj de bataloj inter la germanlingvaj frankoj okcidente kaj lokaj okcidentslavaj triboj oriente ekde proksimume la jaro 1157 estis margraflando (aŭ markio) de la germanlingva Sankta Romia Imperio. En 1815 ĝi transformiĝis en la provincon Brandenburgio de la reĝlando Prusio. La margrafo de Brandenburgio estis unu el sep princo-elektistoj, kiuj nomumis la imperiestron de la Sankta Romia Imperio - la ora buleo de 1356 formale konfirmis tiun statuson, jam antaŭe praktikitan. Lige al tiu statuso, la regno germanlingve ankaŭ nomatis Kurfürstentum Brandenburg.

Ĉefurbo de la regno estis komence burgo Brandenburg, ekde 1400 burgo Tangermünde, ekde 1415 Berlino. La regnestroj apartenis al la nobelaj dinastioj Askanier (1157–1320), Vitelsbaĥoj (1323–1373), luksemburga dinastio (1373–1415) kaj Hohencolernoj (1415–1815). Laŭ ordono de la regantoj, la margrafanoj religie komence apartenis al la katolikismo, sed kadre de la reformacio ekde la jaro 1538 al la protestantismo (luteranismo).