Markalidro

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Markalidro
Calidris maritima.jpg
Biologia klasado
Regno: Animaloj Animalia
Filumo: Ĥorduloj Chordata
Klaso: Birdoj Aves
Ordo: Ĥaradrioformaj Charadriiformes
Familio: Skolopedoj Scolopacidae
Genro: Calidris
Specio: C. maritima
Calidris maritima
Brünnich, 1764
Konserva statuso
{{{220px}}}
Konserva statuso: Malplej zorgiga
Sinonimoj

Erolia maritima

Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg

La Markalidro, CalidrisErolia maritima estas kalidro kaj eta vadbirdo de la familio de Skolopedoj kaj ordo de Ĥaradrioformaj birdoj.

Disvastiĝo[redakti | redakti fonton]

Flave reproduktejoj, blue vintrejoj kaj verde tutjare

Ties reprodukta medio estas norda tundro de arktaj insuloj de Kanado kaj marbordaj regionoj de Gronlando, nordokcidenta Eŭropo kaj Siberio.

Ili estas malfruaj migrantoj kaj translokiĝas al senneĝaj rokoj de marbordoj de Atlantiko vintre. Plej granda parte iras ne pli malproksime suden ol Norda Karolino en Usono kaj norda Portugalio en Eŭropo. Ili ne estas tre sociaj, formante etajn arojn, ofte kun Ŝtonturnuloj kaj tiam tiu specio estas ne tiom maltimida kaj alproksimigebla.

Aspekto[redakti | redakti fonton]

Ili estas mezgrandaj kalidroj -20 ĝis 22 cm longaj kun enverguro de inter 40 kaj 44 cm kaj pezo de inter 60 kaj 75 g- pli malpli inter Granda kalidro kaj la Bunta kalidro. Plenkreskuloj havas mallongajn flavajn krurojn kaj mezmaldikan malhelan bekon kun flava bazo ĉefe en supra mandiblo. La korpo estas malhela supre kun iomaj ruĝecaj aŭ violaj nuancoj somere kaj ĉefe blanka sube. La brusto estas makulita je grizaj sagoformaj strietoj -foje ĝis la ventro- kaj la pugo estas nigra. La gorĝo estas blanka kaj same superokula strio. Vintre estas pli griza sed ne pli hela, kiel aliaj kalidroj, sed eĉ pli malhela; tiam videblas pli kontraste la blankaj gorĝo kaj ĉirkaŭokulaj ringoj kaj dumfluge blankaj strioj en flugiloj kaj blankaj bordoj de nigra pugo.

Kutimoj[redakti | redakti fonton]

Ili konstruas neston surplanke aŭ sur rokoj aŭ en malaltaj marĉaj lokoj. La masklo faras kelkajn truojn kaj la ino elektas unu, kovras ĝin per planta materialo kaj tie demetas 3 aŭ 4 brunverdecajn ovojn. Ĉefe la masklo kovas kaj zorgas la idojn, kiuj manĝas ili meme.

Tiuj birdoj manĝas en rokaj marbordoj kaj ne sur sablo -tio diferencigas ilin de aliaj kalidroj- bekoplukante manĝaĵojn per rigardo. Ili manĝas ĉefe insektojn kaj moluskojn, ankaŭ iome da planta materialo.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Ili vivas ĝis 8 jaroj.

La Markalidro estas unu el la specioj protektitaj de la Traktato por la Konservado de afrikaeŭraziaj migrantaj akvobirdoj (AEWA).

Ŝajna kazo de hibridiĝo inter tiu specio kaj la Bunta kalidro estis pristudata en Anglio (Millington, 1994).

Referencoj[redakti | redakti fonton]