Migdalo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Migdalaj, nerostitaj
Nutra valoro po 100 g (3,5 unsoj)
Karbonhidrato 21.7
- Amelo 0.74
- Sukeroj 3.89
- Laktozo 0.0
- Fibro 12.2
Graso 49.42
- saturitaj grasoj 3.73
Proteino 21.22
Akvo 4.7
beta-karoteno  1 μg 0%
Tiamino (B1-vitamino)  0.211 mg 16%
Riboflavino (B2-vitamino)  1.014 mg 68%
Nikotina acido (B3-vitamino)  3.385 mg 23%
Pantotena acido (B5-vitamino)  0.469 mg 9%
Piridoksino (B6-vitamino)  0.143 mg 11%
Foliata acido (B9-vitamino)  50 μg 13%
E-vitamino  26.2 mg 175%
K-vitamino  0.0 μg 0%
Kalcio  264 mg 26%
Fero  3.72 mg 30%
Magnezio  268 mg 72% 
Fosforo  484 mg 69%
Kalio  705 mg 15%
Natrio  1 mg 0%
Zinko  3.08 mg 31%
Procentoj estas relativaj al US
rekomendoj por plenkreskuloj.
Fonto : USDA[1]
Migdaloj kaj kun ligna ŝelo kaj sen ŝelo

Migdalo estas kerno de la frukto de migdalujo. Ĝi estas longece ovoforma kaj havas (de interne) unue lignan ŝelon kaj due grizan ledecan fruktoŝelon. Interne la kerno estas blanka, kio estas uzata por kuirarto kaj dolĉaĵoj.

La migdalujo (latine: Prunus dulcis) apartenas al la familio rozacoj (latine: Rosaceae) kaj estas kreskigita de 4000 jaroj. Oni kreskigas la migdalujon ĉefe en Kalifornio, Usono, ĉirkaŭ la Mediteraneo, sed ankaŭ en Pakistano kaj Irano. Tamen ankaŭ en Germanio ĝi kreskas en kelkaj regionoj kien verŝajne romianoj alportis ĝin kune kun vinberujoj.

Ekzistas dolĉaj kaj amaraj migdaloj. El tiu lasta oni produktas en Portugalio faman alkoholaĵon, nome Amendoa.

Fontoj[redakti | redakti fonton]

  1. Full Report, Nutrient Data: Almonds (2011).

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]