Monaĥejo de Sant Jeroni de Cotalba

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

38°56′26.71″N 0°14′46.34″W  /  38.9407528°N, 0.2462056°U / 38.9407528; -0.2462056 (Monaĥejo de Sant Jeroni de Cotalba)

Monaĥejo de Sant Jeroni de Cotalba
SantJeroni.jpg
Bazaj informoj
Loko Alfauir
Religia aliĝo Romkatolikismo
Regiono Valencilando
Ŝtato Flago de Hispanio Hispanio
Religia statuso monaĥejo
Arkitektura priskribo
Arkitektura stilo Gotika arkitekturo, Renesanco, Baroko.
Jaro de komenco 1388
Jaro de kompletigo 18-a jarcento
v  d  r
Information icon.svg
Flanka de la klostro kaj ŝtuparo.
Sarcófago Filoj de Alfonso la Malnova.

La Monaĥejo de Sankta Ĵeromo de Cotalba, (hispane Monasterio de San Jerónimo de Cotalba) estas konstruaĵo de renesanca stilo konstruita inter la 14-a jarcentoj kaj la 18-a jarcento kiu situas en la urba termino de Alfahuir, Valencilando, Hispanio.

Priskribo[redakti | redakti fonton]

La monaĥejo staras sur la Tossalet de Cotalba en la termino de Alfauir. Ĝi estas unu el la monaĥaj konstruoj pli konsiderindaj de la Valencia Komunumo, fakto kiu vidas akcentita de la diverseco estilística de lia aro kiu, eltirante de komenca mezepoka gotika strukturo disvolvas fundamente de la 16a jarcento al la jarcento.

De la desamortización de Mendizàbal estas proprieto de la familio Trénor, al kiu devas al li la bonan konservadon de la monaĥejo ĝis niaj tagoj kaj la pli bona aportación de kiu estis la ĝardeno de romantika stilo de la norda parto.

Integrigaj partoj[redakti | redakti fonton]

Povas elstari ene de la konstruaĵo kvar grupoj constructivos kun homogenaj karakterizaĵoj: la turo de la omaĝo aŭ de la sonoriloj, la Preĝejo, la klostro en liaj du plantoj kaj la dependecoj de la propre koncerna monaĥejo.

  • La turo de la omaĝo aŭ de la sonoriloj estas la centro de atento de la konstruaĵo kiu elstaras por lia volumo kaj alteco.
  • La preĝejo estas sola spaco de planto basilical sen transepto kun la tipología tradicia kaj karakterizaĵo de la gotika valenciano. ĝi ordigas en kvar sekcioj de volbo kovritaj de arkoj de crucería. Ĝi havas presbiterio rektangula kun aldonitaj barrocos kaj koruso levita kun volbo frakasita. La flankaj kapeloj lokas inter la abutmentos internoj trovante tomboj en iuj de ili. La portita, tre difektita, estas tre simpla kaj ĝi sekvas la tipan skemon de strukturo ojival moldurada. La aktuala kapelo de la Virga de la Sano estis la malnova Salono Kapitulaci de la monaĥejo. Adosado Al liaj muroj trovas la sarcófago en ŝtono tranĉita de la filoj de la Duko Alfonso la Malnova: Johano kaj Blanka. Ĉi tiu estas ekzemplo de la skulptaĵo funeraria gotika valencianino.
  • La klostro kun du plantoj. La malsupera estas konsiderita kiel unu el la plej klaraj ekzemploj de la gotika mudéjar de la lando kaj ĝi klopodas spacon policromo malfermita kun nervaduras. En la plej proksima angulo al la preĝejo lokas ŝtuparon helicoidal cuasi flamígera. La supera parto de la klostro havas elementojn kiuj lin lokas en la 16a jarcento: la ferdeko kun nervaduras mezepokaj kontraŭstaras al la malmultekostigitaj arkoj de la ekstera. La moldurado kaj la tipología constructiva estas de renesanca gusto.
  • La monaĥaj dependecoj. La interno de la monaĥejo prezentas en okazoj trairitaj intrincados kaj kurboplenaj kaj ĝi prezentas diversajn dependecojn. La monaĥejo havas multnombrajn salonojn kaj salonojn kun solvo constructiva simila, consistentes en volbo de kanono kun arkoj fajones kiu disdonas la pezon de la ferdeko.

Vizitoj[redakti | redakti fonton]

Iuj dependecoj estas prirabitaj sed povas viziti la klostron, la preĝejo, la almazara, la kuirejo kaj la romantikaj ĝardenoj, por tio ĝi konvenas meti en kontakto kun la Urbodomo de Alfauir.

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]